A ja właśnie poleciłbym Studium tyranii Alana Bullocka. Co prawda wymienionej przez Ciebie książki Grunberga (właściwie trzech tomów cyklu) nie czytałem, a więc obu biografii nie porównam.

Studim tyraniii czytałem jeszcze na studiach, częściowo, tylko wybrane rozdziały. Potem sięgnąłem po resztę. A w końcu skończyło się na tym, że dostałem tę pozycję jako prezent, bo chciałem mieć własną w domu.

Bardzo dobrze napisana, oparta na wielu źródłach, właściwie na wszystkich dostępnych w tym czasie. Nie ma tam "gdybania" i wyciągania wniosków z niejasnych faktów, żadnego tzw "wodolejstwa". Brak sensacyjnych "pikantnych szczegółów" jakich pełno jest w popularnonaukowych biografiach historycznych postaci. Ta książka to czysto naukowa pozycja, a jednocześnie napisana w sposób ułatwiający jej odbiór.
W tym momencie uważana jest za tzw. fundamentalną pracę o Hitlerze, II wojnie światowej i samej Rzeszy.

Tak, miałem na myśli dokładnie te trzy części. Przy okazji zauważyłem że popełniłem błąd i podałem link nie do tej pozycji co trzeba Już to naprawiłem, dzięki za naprowadzenie mnie

A swoją drogą wszystkie trzy pozycje z cyklu o Hitlerze (autorstwa Grunberga) są niedostępne w tym momencie, jedynie gdzieś w antykwariatach należy tego szukać. A szkoda...

Studium tyranii Bullocka jakieś dwa lata temu zostało poprawione i wydane ponownie, ale w tej chwili również nakład jest wyczerpany.

Tak, jak wspomniałem wcześniej, ja nie czytałem tego, więc nie wiem na 100%. O tym, ze jest to uznawane za "cykl" spotkałem się na studiach. Jeden z wykładowców tak to określał, mówił, że "Eva Braun..." i "Życia osobiste Hitlera" uzupełniają podstawową biografię, wnoszą dużo wiadomości, szczególnie ze sfery prywatnej.

Bullock chyba jest aktualnie częściej czytywany, sądzę, że szybciej go wznowią niż Grunberga.

Też mi się tak wydaje. Pisałem już tutaj, że jakiś czas temu Studium tyranii zostało poprawione i wznowione. I dobrze ta pozycja się sprzedawała, serio. To o czymś świadczy w sumie...

A co do gdybania (bardzo modnego ostatnio) przykładem takiej książki jest  "Jak Hitler mógł wygrać wojnę" A. Bevin, trochę śmiesznie się czyta takie rzeczy, wychodzi na  to, że każdy kto ma trochę większą wiedzę niż przeciętna może wysnuć własne teorie, można gdybać bez końca, chociażby jakby wyglądał świat gdyby Hitler został malarzem a nie dyktatorem 

Z zasady nie czytam takich pozycji, w których autor snuje opowieści "co by było gdyby". Jak to ma być praca historyczna to nie powinna zawierać przesadnego gdybania, a jedynie fakty lub dociekania na ich podstawie.
A pełne, bezpodstawne i niepoparte niczym gdybanie w stylu "co by się stało z Polską, gdyby Piłsudski doczekał wybuchu II wojny światowej" to już czysta fantastyka