Biografia to nie zawsze suche fakty, wszystko zależy, kto to pisze i co chce osiągnąć, od talentu autora.
Autobiografia nie zawsze jest rzetelna, zazwyczaj przedstawia fakty, anegdoty czy informacje wybrane przez autora, zależy od tego, w jakim świetle dana osoba chce się przedstawić, jaki wykreować wizerunek.
Zarówno jedno jak i drugie to pewien punkt widzenia, nie zawsze zawiera wyłącznie prawdę, czy też wszystko (z reguły się nie da). Każdy autor ma jakiś cel i nie zawsze nim jest rzetelne przedstawienie faktów.
Sama raczej rzadko sięgam po owe pozycje, wówczas nie ma znaczenia, czy to biografia, czy autobiografia.

Autobiografie są mało obiektywne. I każdy próbuje siebie przedstawić jak najbardziej barwnie i pozytywnie. Trochę brudów też się czasem przydaje.

W kwestii "brudów" - co sądzicie o biografii Ryszarda Kapuścińskiego, a raczej o całej walce o jego dobre imię. Przecież nie jestem w stanie zweryfikować faktów podanych przez autora biografii - Domosławskiego. Czy chce zdobyć popularność obrzucając błotem wspaniałego pisarza. Dla mnie to obrzydliwe.

Zgadzam sie z Makową Panienką. Ja osobiscie też wole biografie. Choć nie pogardzę dobrą autobiografią. A do takich zaliczam "Zielone drzwi" Katarzyny Grocholi. Zdaje sobie sprawe z tego, że nie wszyscy lubią jej tworczość, ale ja bardzo lubie wszystkie jej ksiązki. A jej autobiografia jest świetna. Nie przeszkadza mi , że nie wszystko o sobie napisała. Co z tego? książkę czyta sie świetnie-dobra na wakacje. Momentami tak zabawna, że smiałam się w głos.

Autobiografie są mało obiektywne. I każdy próbuje siebie przedstawić jak najbardziej barwnie i pozytywnie. Trochę brudów też się czasem przydaje.

W pełni się z powyższym zgadzam.
Szczególnie lubię czytać biografie, pisane przez osoby naprawdę bliskie, dobrze znające opisywaną postać. Takie biografie, najczęściej pokazują obie strony bohatera, zarówno ciemną jak i jasną. Zwłaszcza, że niektóre rzeczy łatwiej jest ocenić z pewnego dystansu. Wtedy też sama ocena postaci i jej działań jest bardziej obiektywna.