Odpowiedz mi na pytanie:
Czy istnieje możliwość powstania zwyczaju wybijania dwóch przednich zębów u dzieci płci żeńskiej?

Jeśli odpowiesz twierdząco proszę o uzasadnienie na podstawie logiki, socjologii oraz psychologii powstanie(czy też funkcjonowanie) takiego zwyczaju.

1.Tak!
2.Uzasadniam - dzięki temu, dziewczęta i kobiety, mogą celnie i obficie strzykać śliną do roztworu fermentującego piwa, celem przyspieszenia i polepszenia fermentacji tegoż właśnie.

(gdyby się ktoś oburzał - zwyczaj ten jest praktykowany w wielu miejscach na świecie, m. in. w Ameryce Płd i na Nowej Gwinei)

Jak na razie Martin trzyma się wersji, że Pieśń lodu i ognia skończy się na siedmiu częściach

Och Bogowie!!!
Zaledwie siedem tomów!!!
Toż to zbrodnia, przecież można pisać w nieskończoność, jak dajmy na to potomkowie nieszczęsnego Franka Herberta i jego "Diuny"!!! (te brednie maja już chyba ze dwieście tomów i ciągle coś dopisują)
Tak wiec przynajmniej siedemnaście, albo siedemdziesiąt!!! Nie tam skromne siedem.

Swoja droga, jak czuja się autorzy jednotomowi lub autorzy dylogii, albo trylogii.
Pewnie gryza palce z zawiści i zastanawiają się  jak by tu dopisać choć jeden, no może dwa tomy

IMHO - czegoż to autor nie jest w stanie napisać dla forsy i poklasku tłumu.
Widząc 1500 odcinek "M jak miłość", czy 2000 "Na Wspólnej" - zaczynam się bać.

Wiesz, Ksiezyc, na koncu 'Uczty dla wron' Martin pisal, ze nowa ksiazka pojawi sie najpewniej rok po 'Uczcie'...

Widocznie coś poszło niezgodnie z planem.
Ja to w zasadzie jestem cierpliwa, ale gorzej to wygląda w przypadku moich braci, którzy już zaczynają się niecierpliwić.

Toż to zbrodnia, przecież można pisać w nieskończoność, jak dajmy na to potomkowie nieszczęsnego Franka Herberta i jego "Diuny"!!! (te brednie maja już chyba ze dwieście tomów i ciągle coś dopisują)

Nie wiem, czy to Cię pocieszy, ale do dwusetki im jeszcze daleko, są bliżej dziesiątki. Tak się składa, że są autorzy, którzy biją o głowę "Diunę" i pewne historyjki mają po kilkadziesiąt tomów.

Swoja droga, jak czuja się autorzy jednotomowi lub autorzy dylogii, albo trylogii.
Pewnie gryza palce z zawiści i zastanawiają się  jak by tu dopisać choć jeden, no może dwa tomy

I bez przesady. Nie wszyscy piszą wielotomowe historie, ani nie usiłują - kilku to jeszcze nie reguła. Zamiast czepiać się bezpodstawnie, nie czytaj wielotomowych historii - widocznie nie są dla Ciebie.

I chyba serial wezmę ze sobą na wakacje, aby to w końcu obejrzeć.

Serial oglądałem. Produkcja dobrze wygląda, fabuła dość dobrze odzwierciedlona, lepiej chyba nie mogli tego zrobić, niestety następne tomy to nieustanna akcja, ciekawe jak twórcy sobie poradzą. Ale kilka drobiazgów mnie odrzuca:
- 10 odcinków to chyba trochę za mało. Na szczęście ekranizacja "Starcie królów" ma liczyć sobie więcej odcinków.
- brak bitew. Oddanie jedynych dwóch poważnych starć w książce było... śmieszne. Na szczęście w drugim sezonie powinniśmy zobaczyć krwawe bitwy.
To by było na tyle, pozostanie jedynie czekać na drugi sezon.

Jak na razie to nie czytałam książki i nie oglądałam serialu. Ale to prze de mną. Serial natomiast chwali sobie mój chłopak.

Ktoś kto nie ma HBO może obejrzeć serial w necie na tej stronce: (przepraszam, że tak reklamuję, ale to potraktujmy jak suchą informację dla czytelników forum ) http://iitv.info/gra-o-tron--game-of-thrones/

Drugiego sezonu nawet nie zamierzam zaczynać, bo już wybili wszystkich bohaterów, którzy byli dla mnie ciekawi.

Taka jest niestety przypadłość autora. Lubi uśmiercać bohaterów, nie tylko tych mało ważnych, także tych głównych, których czytelnik może darzyć sympatią. Iluż to ich mi zginęło po przeczytaniu 4 tomów. A przecież to nie koniec historii. Właśnie na Zachodzie ukazał się kolejny tom - Dance with Dragons.

Duchy na dole 'bynajmniej' to nie to samo co 'przynajmniej'!
A zeby nie bylo OT:  http://georgerrmartin.com/if-sample.html

To jeszcze pozostale ~95% i bedzie nowy tom.

Serial raduje moje serce, ale książka była lepsza.
Jakby nie patrzeć, za rozrost serii odpowiada między innymi fakt, że sporo postaci ma coś do powiedzenia i zazwyczaj nie jest to tylko relacja tego, co dzieje się wokół nich. Całe to życie wewnętrzne oczywiście wypada w przypadku robienia serialu i brakuje mi go trochę.

Poza tym to oni wszyscy wyglądają zupełnie inaczej niż ja sobie to wyobrażałam, może nie licząc Lannisterów.

Tak marudzę, ale serial mi się podoba, oglądało się bardzo przyjemnie, mam nadzieję, że następne sezony będą nieco bardziej liczniejsze i za dużo nie wytną.