Z tego, co pamiętam, czytałam "Zmrok". Tego autora najbardziej pamiętam "Fałszywą pamięć", bo ta powieść zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Zaczyna się zwyczajnie, niepozornie, potem...
"Grom" jest niezły. Parę innych też. Koontz ma swój własny specyficzny styl.

---

Po długiej przerwie powróciłam do Koontza, padło na „Apokalipsę”
Po angielsku tytuł brzmi mniej dramatycznie: „The taking”, po polsku jest właśnie „Apokalipsa”. Angielska wersja bardziej mi pasuje, nie jest taka jednoznaczna. Ponadto, co dla jednych jest ową apokalipsą, dla drugich... Na początku pojawia się deszcz, gdy zaczynałam czytać, właśnie przestało padać (trochę szkoda, może byłoby bardziej klimatycznie). W zasadzie to jest o garstce wybrańców, którzy walczą o przetrwanie w złym, wrogim świecie, mając za przeciwnika coś groźnego, właściwie niesprecyzowanego. Snują różne domysły – mniej lub bardziej trafne, irytowało mnie ciągłe porównywanie, odnoszenie się do różnych filmów. Wydarzenia są widziane oczami Molly Sloan.
Sam pomysł powieści nie wydaje się zły, jednak czegoś mi zabrakło w tej historii. Po drugie, niezbyt przepadam za tego typu tematyką, nuży mnie.
Nikt więcej nie czyta tego autora?

"Oszukać strach" było niezłe, z atmosferą, druga część przygód Christophera Snowa nie była już taka ciekawa.
"Fałszywa pamięć" bardzo mi się podobała, świetnie poprowadzona fabuła i tam po raz pierwszy zetknęłam się z haiku.

Mi akurat jego pisanie odpowiada, choć wiadomo,że jedne książki są lepsze inne gorsze.

zdecydowana czolowka jesli chodzi o marnych autorow

Nie umiem oceniać wg tej kategorii, jeśli jakiś autor mi nie pasuje to po prostu nie czytam, a skoro innym się podoba to widać nie jest aż taki marny;)

druga część przygód Christophera Snowa nie była już taka ciekawa.

drugą część czytałam najpierw, dość dawno, pamiętam,że również mi się podobała, ale może miałabym inne wrażenie gdybym przeczytała ją po tej?

To, ze nie odpowiada mi styl i tematyka ksiazek Koontza, wydaje mi sie wystarczajacym powodem by napisac, iz moim zdaniem jest to autor marny a nawet bardzo marny.
A ze ma swoich zwolennikow? Oczywista oczywistosc, ze ma.

To jak w takim razie zdefiniowac marnego autora, jesli nie przez pryzmat wlasnych gustow? Gust jest z definicji subiektywny, wydaje mi sie, ze nie ma co sie na obiektywnosc silic. Popularnosc wydaje mi sie rownie niemiarodajna, bo czytalem gnioty sprzedajace sie w milionowych egzemplarzach.

Jedno - to, gdy nam coś się nie podoba z jakiegoś powodu, druga sprawa, gdy coś jest faktycznie słabe.

Nie jestem widac zdolny do takiego rozroznienia. Przeczytalem (a w przypadku 'Gromu' przebrnalem) przez kilka ksiazek Koontza. W zadnej z nie znalazlem nic dla siebie - moja subiektywna ocena jest jednoznaczna.

Przed 'zdecydowana czolowka jesli chodzi o marnych autorow' wyraznie napisalem 'Moim zdaniem'.
W kolejnym poscie to nawet podkreslilem.

Wam, ksiazki tego pana sie podobaja - mi nie i nie bardzo wiem co tu drazyc.
Mam napisac 'ksiazki nudne, fabula przewidywalna, kiepsko z klimatem, ogolnie wrazenie negatywne ale autor pisze dobrze.' czy co?