Uwielbiam Fantastkę !

Moja przygoda z nią zaczęła się gdy  pożyczyłem od wujka Achaje. I jakby to określić to była miłość od pierwszego przeczytania:) Później już tylko połykałem książki Fantasy, szczególnie utrwaliły mi się wszystkie tomy Wiedźmina. Nastepnie przyszła kolej na Piekare, Kozak, Grzędowicza, Pilipiuka, Goodkind, Paolini, Canavan, Tolkien itd...

Dlaczego to lubię?
Przede wszystkim jest to inny świat - w którym dużo rzeczy się dzieje , w którym nie ma zaawansowanej techniki (fantasy). Autorzy przenoszą nas do przeszłości, poznajemy historie i zwyczaje bohaterów.
Ktoś podziela moje zdanie?  ;D

Nie
Serie "Oko Jelenia" .

Naprawde polecam, szczególnie 2 pierwsze tomy

Witam.
Osobiście bardzo się cieszę, że polska fantastyka ma się tak dobrze. Przez wiele lat świat fantasy zaczynał się i kończył na Tolkienie, Norton i... nikim więcej. Niezwykle zatem się ucieszyłam, kiedy wyszła saga o Wiedźminie Sapkowskiego, a potem trylogia husycka (choć kolega proponował mi publiczne spalenie "Bożych wojowników" . Potem pojawili się inni wspaniali autorzy, jak Piekara, Pilipiuk, Kossakowska i inni. Świat przez nich stworzony wciąga mnie, sprawia, że uczestniczę w przygodach bohaterów i bawią mnie ich odnośniki do realiów życia. Uśmiałam się jak norka czytając "Przenajświętszą Rzeczpospolitą", zastanawiałam się jednak, ile goryczy zawiera w sobie ten śmiech.
Oczywiście, są książki lepsze i gorsze, każdy jednak może znaleźć coś dla siebie, co go zainspiruje, zainteresuje, skłoni do zadumy. Ze swej strony zachęcam do lektury powieści Waltera Moersa "Miasto Śniących Książek" i "Rumo czyli cuda w Ciemnościach". Nie mogłam się oderwać od czytania, takie są wciągające.

Btw Przenajświetszej RP dziwie sie, ze obroncy moralnosci i ludzie bardziej papiescy od papieza nie wrzeszczeli w mediach o spalenie autora za gejowska mastrurbacje do Chrystusa na Krzyżu...

Ale muzyka metalowa w naszym kraju tez nie jest pupularna w mediach, a co chwile sie slyszy o wrzasku Nowaków i innych ciulów ktorzy chca odwoływać koncerty Kultu, czy pozywaja Nergala do sadu

Fantastyka jest jak narkotyk. Książki są jak narkotyk...
Właściwie nie wiem jak "smakuje" narkotyk, ale myślę, że właśnie tak

Uwielbiam Fantastkę !

Moja przygoda z nią zaczęła się gdy  pożyczyłem od wujka Achaje.

Aj... Dużo bym dała za "Achaję" - nigdzie teraz nie można dostać pierwszych dwóch tomów :/
Ja zaczęłam od Sapkowskiego ^^ Koleżanka z roku co rusz donosiła mi nowe "Wiedźminy" ^^ Tu się właściwie zaczęła i na dobre rozkręciła moja przygoda z książką - dotąd nie czytałam dużo, teraz - na potęgę

Moją ulubioną serię tworzą Kroniki wampirów Anne Rice.

Wampiry są blehh! Poza Regisem, oczywiście ;D //Rzecz jasna, bez obrazy

A nie spotkaliście się kiedyś z dziwnym spojrzeniem rodziców, znajomych, którzy na widok fantastyki powiadają - czas wziąć się za życie, za rzeczy poważnie a nie bajki czytać? Niektórzy patrzą na fantastykę jako na gorszy gatunek, jakiś dziwny twór literacki, który nie wiadomo dokładnie do czego zaklasyfikować.

Siedząc na wydziale (studiuję dziennie informatykę), głównie z Mistrzem Sapkowskim w ręce, co rusz spotykałam się z pełnym oburzenia "O matko! Co ty robisz?! Czytasz książkę?!" ;D Ale zwykle był to tylko szok spowodowany widokiem tekstu "drukowanego"
Mój wykłdowca od angielskiego natomiast - spoko koleś, swoją drogą, całkiem niestary i całkiem fajny - gdy "sunęłam" w kierunku swojego miejsca zaczytana w "Narrenturm" albo "Panią Jeziora" (nie pamiętam już) kazał tylko pakazać okładkę, a potem kiwnął z uznaniem i prosił o ciszę, żebym mogła sobie doczytać xD
Po zakupie "Solaris" Stanisława Lema, matka - parająca się zawodowo polonistyką, zwolenniczka Kochanowskiego i Mickiewicza - zasugerowała mi dosyć wyraźnie, że jestem chyba głupia, a to, co robię, woła o pomstę do nieba Na widok Sapkowskiego wzdryguje się z pogardą :]

Dlaczego to lubię?
Przede wszystkim jest to inny świat - w którym dużo rzeczy się dzieje , w którym nie ma zaawansowanej techniki (fantasy). Autorzy przenoszą nas do przeszłości, poznajemy historie i zwyczaje bohaterów.
Ktoś podziela moje zdanie?  ;D

Tja... Inny świat.... Ja podzielam Chciałabym być elfem ^^

Lubię też powieści Lema.

Na razie mam na koncie tylko "Solaris" - wyjątkowa atmosfera i klimat. Taka... "powolność" wydarzeń, udzielająca się niemoc bohaterów, ich desperacja. Naprawdę wyjątkowa.
Wkrótce biorę się za "Powrót z gwiazd". Możesz polecić coś jeszcze Lema?

//Brrr... Ale długi post ^^

Zawsze wydawało mi się, że ludzie decydujący się na polonistykę są szczególnie wrażliwi na piękno słowo pisanego, będący w stanie docenić walory książki może bardziej obiektywnie, ale często jest zupełnie odwrotnie. Bo cóż złego jest w fantastyce? Wszak gatunek ten o wiele bardziej niż inne rozwija wyobraźnię. Na szczęście znam także polonistki, które doceniają fantastykę, ot moja jedna przyjaciółka za przykład posłużyć może.

Ot, już inne pokolenie zapewne Moja rodzicielka jednak swoje lata ma, a fantastykę uważa, za nie dające żadnego pożytku bujanie w obłokach, nienormalne wymyślanie, czary-mary i inne bzdety. Głównie kojarzy z Lemem, za którym nie przepada. Sapkowskiego omawia w szkole średniej na - moim zdaniem - słabiutkim i okrojonym kawałeczku (słabiutki jest kawałeczek - nie opowiadanie! - gwoli ścisłości) opowiadania "Granica możliwości", poza tym kawałek Tolkiena i to tyle. Cóż - kwestia gustu, niektórzy lubią fantastykę i "wymyślanie", inni szukają w literaturze tego, co realne i "bliżej ludzi".

Poza Sapkowskim? Właśnie zaczynam Lema, przyjdzie i kolej na Pilipiuka i jego Wędrowycza (przyjdzie niedługo kurierem ^^), strasznie chciałabym przeczytać "Achaję" Ziemiańskiego, ale trudno trafić, w księgarniach :/ No i planuję jeszcze Jacka Dukaja. Ogólnie - moja przygoda dopiero się zaczyna Poczytuję głównie w pociągu i tramwajach (dwie godziny dojazdu na uczelnię to jednak sporo czasu), wraz z wakacjami wzięłam się trochę ambitniej za czytanie. Głównie przyrzekłam sobie dużo polskiej fantastyki.