Przeglądając tematy na forum nie mogłam uwierzyć, że moja ulubiona polska pisarka została pominięta. A przecież to ona dała nam "Kroniki Drugiego Kręgu" wraz z nowym rodzajem smoków, zabójczą dawkę humory w "Róży Selerbergu", sposób na radzenie sobie z martwą ciotką wiedźmą, jeśli się jest uzależnionym od kofeiny Homo interneticus oraz niezliczoną liczbę opowiadań.

Co o nich sądzicie? Kto jest waszym ulubionym bohaterem? I jak Wam się podoba nowa okładka "Róży..."? Piszcie i dzielcie się swoją opinią.

Wszystkich, którzy chcą bliżej zapoznać się z jej twórczością zapraszam na stronę http://www.toroj.eu/index.php
oraz do bibliotek

Ubawiło mnie pisanie tej samej książki na nowo. Jakby to coś zmieniło... Poza tym Białołęcka mi nie wchodzi, zwłaszcza od chwili, kiedy miałam okazję poznać ją osobiście. Było to kilka dobrych lat temu, ale do dziś mnie trzęsie, jak o niej pomyślę.

rozumiem wszystkie negatywne opinie, ale to nie zmienia faktu, że jej książki czyta się świetnie. "Wiedźmę.com.pl" połknęłam w jeden wieczór i choć czekanie na "Czas złych baśni" dłuży mi się niemiłosiernie to jednak czekam na nie z niecierpliwością

Ewa Białołęcka - Pierwsza Dama Polskiej Fantastyki

Delikatnie rzecz ujmując - nie przesadzajmy!
Kossakowska czy Kozak, Kańtoch to ta sama liga - a może nawet oczko wyżej.
Bez urazy
Rzecz gustu i upodobań.

Kozak? Ta od "Nocarza"? tu się nie zgodzę

Tak, to Kozak napisała "Nocarza" i nie tylko - tak swoją drogą niezła rzecz, wciągnęła mnie nieoczekiwanie, chociaż fakt, to kwestia gustu, co i komu się podoba.
Poza tym zobaczymy, co będzie dalej...

Tak, to Kozak napisała "Nocarza" i nie tylko - tak swoją drogą niezła rzecz, wciągnęła mnie nieoczekiwanie, chociaż fakt, to kwestia gustu, co i komu się podoba.

czytałam i ledwo przebrnęłam przez pierwszy tom. Do "Renegata" nawet nie zajrzałam. Pomysł był niezły ale czegoś tu brakło. Ale fakt to kwestia gustu, a o gustach się nie dyskutuje.

Co do książek pani Białołęckiej to zdaje sobie sprawy, ze nie są specjalnie ambitne, ale czytając je dobrze się bawiłam. I ile razy nie miałabym złego nastroju, to na ten przykład "Róża Selerbergu" rozśmieszała mnie do łez. I nie ważne było to, że czytałam ją już całe mnóstwo razy, za każdym bawi mnie tak samo.
Są książki, które uczą i wychowują i są takie, które bawią. I jedne i drugie są potrzebne, ale jeśli chodzi o zabawęto, z pośród wymienionych tu autorek, najlepiej bawiłam się czytając Ewę Białołęcką