Z rosyjskich ulubienie to Strugaccy i Bulhakow (no dobra nie tyle sam Bulhahow co 'Mistrz i Malgorzata' : ) Lukjanienko moze nie oszlamia, ale tez sie da poczytac.
Z polskich, dodalbym oczywista Lema, Brzezinska, Sapkowskiego, Podrzuckiego, Zajdla, Snerga - pare innych nazwisk te zby sie pewnei znalazlo.

Ja bardzo lubię autorów polskich. Np. Sapkowski, Komuda czy Pilipiuk. Ale jeszcze bardziej lubie autorów Brytyjskich, chocaiż szkoda że teraz to nie o nich mowa. Tak, ale dla mnie też nie ma więkzego znaczenia jakiej narodowości jest pisarz. To zależy jaką ksiązkę napisał. Każdy ma swój własny styl. To nie zalerzy od narodowości.

To jeszcze bywa tak, że ktoś trafi na dwie, trzy kiepskie książki z danej dziedziny, gatunku, narodowości itp. i myśli, że wszystkie już takie są, określa na tej podstawie, nie sprawdzając dalej. Albo to, że podobają się konkretni autorzy (np. tym w przypadku polscy), to nie znaczy, że będą podobać się wszyscy jak leci, że jacyś nie rozczarują.

Nie zgadzam sie - narodowosc autora moze miec pewien wplyw  na to jak odbierzemy ksiazke. J

Tak, to jest prawdopodobne, ale nie w każdym przypadku.

ale uwazam, ze rodzimy autor, ma potencjalnie wieksze pole do popisu. A czy chce/umie, to juz inna sprawa.

Wielu autorów ma potencjał i czasem nic z tego nie wynika.

Niemniej nadal uważam, że ważniejsze jest, aby książka była dobra, czymś zaskoczyła, zainteresowała, przykuła uwagę niż narodowość autora.

Istotne jest, by książka była dobra, narodowość autora nie jest specjalnie istotna. Aczkolwiek ze względu na ten sam krąg kulturowy, w którym się wychowałem, co zrozumiałe, książki polskich autorów są mi częstokroć bliższe.
Zrobiłem zresztą mały eksperyment - mojej dobrej przyjaciółce z Anglii podarowałem w prezencie "The Last Wish". Książka jej się podobała, ale bez takich zachwytów, jakie wzbudzała w Polsce. Wiele rzeczy, jak choćby ta polska przaśność albo jej umknęły, albo do niej nie przemówiły, a zapytana o to, jakiego rodzaju kreacje światów przypadają jej najbardziej do gustu, odpowiedziała, że z fantasy to takie w stylu Gemmella, czy Eriksona. Cóż... Do tego tłumaczenie... Hmm, nie jest złe, ale nijak ma się do soczystości języka Sapkowskiego. Przy nim język Martina, czy Zelaznego w oryginale wypadają lepiej. A to z pewnością działa w obie strony. Wiele książek na nasz język też zostało "przetłumaczonych" tak fatalnie, że wręcz zostało zarżniętych. Vide "Pan Światła" Zelaznego - chwała Piotrowi Cholewie, że przetłumaczył ten tekst jeszcze raz, bo poprzedniego "tłumacza" powinno się za jego "pracę" solidnie wybatożyć.
Wracając do tematu zaś - zawsze zastanawiało mnie, jak Bułyczow w tak porąbanej rzeczywistości jak w ZSRR potrafił tworzyć tak pełne ciepła teksty? Do tego ile rzeczy cenzorzy nie przyuważali (a może nie chcieli zauważyć?) to aż mi się w głowie nie mieści. Dotąd Bułyczow jest chyba moim ulubionym autorem zza wschodniej granicy, nie żaden tam Łukjanienko, czy inni promowani obecnie głównie przez Fabrykę autorzy, nawet nie Strugaccy, których również bardzo lubię.

Dla mnie tłumaczenie to takie oszustwo. To już nie są myśli spisane przez autora, tu jest już udział tłumacza. Dużo się zatraca.

Aż tak radykalnie bym sprawy nie stawiał Chimajro. Wszak jeśli sama czytasz, również jesteś skazana na tłumaczenie, tyle że własne, w swojej głowie. Trudno jest uniknąć takiego nawyku, chyba, że czytasz w swoim języku ojczystym.
W przypadku tłumaczenia różnica jest tylko taka, że tłumacz zrobił tłumaczenie za Ciebie i już masz gotowe.
Jest jednak plus czytania w oryginale, prócz szlifowania języka. Mianowicie taki, że tłumaczysz sobie tekst na swój własny sposób, tak jak go rozumiesz. Przez to jest on bliższy czytelnikowi, bo eliminuje się pośrednictwo.
Ale jednak nie będzie to nigdy to samo co czytanie książki napisanej w swoim własnym, ojczystym języku.

Narodowość autora... Jeśli poszperacie w pamięci na pewno wymienicie wiele dzieł wybitnych autorów różnych narodowości. Z amerykańskich wymienić można choćby Diunę czy mój ulubiony Hyperion. Również GRR Martin. Rosjanie również piszą niezłe rzeczy. A i u nas nie zabraknie dobrej literatury. Także można wybierać nie zważając na narodowość, aby tylko w gust trafiło.

choć tak jak Chimajra, patriotycznie polaków stawiam na pierwszym miejscu po prostu piszemy kawał dobrej pełnokrwistej fantastyki

Pytanie, co rozumieć przez "pełnokrwistą". Znam ludzi, którzy czytają tylko polskich autorów. Ja bym jednak nie wywyższał polskich twórców nad autorów innych narodowości. Nieraz miałem szczerze dość tej naszej "pełnokrwistości" - fantastyki pełnej brutalności, chamstwa i wulgarności w dialogach, brudnych gospod i pełnych błota uliczek. Czasem autorzy tak się silą, żeby tylko tak wyglądał świat fantastyczny.
A przecież można zupełnie inaczej pisać i dzieło nie będzie ani trochę gorsze. Stąd nie ograniczam się jeno do naszego podwórka. Staram się z całej ogromnej rodziny książek fantastycznych wybierać te dobre i cieszyć się lekturą i odkrywaniem nowych pomysłów.
Patrząc na moje półki polskiej fantastyki procentowo mam niewiele. Nie stanowi ona bynajmniej większości. Dlatego między innymi, że pośród wszystkiego co na rynek wychodzi tylko część jest warta postawienia na naprawdę wysokiej półce. Inna część nie trafia w mój gust, a inna, być może największa to po prostu książki średnie, które ewentualnie można z biblioteki wypożyczyć.
Przecież nie będę kupował wszystkiego co Fabryka wyda. A niektórzy tak robią.