Czy jest to twórca wart polecenia? Co najlepiej przeczytać na początek? Jak się ma do takich twórców jak Canavan, Pratchett, Sapkowski, czy Tolkien? (tak, tak, wiem, dość rozbieżne nazwiska ;P)

Martin napisal bardzo duzo i to w najrozniejszych konwencjach, zatem kazdy powinien znalesc cos dla siebie - oczywiscie teraz najpopularniejsze sa 'Piesni Lodu i Ognia', ale 'Tuf wedrowiec' albo 'Piaseczniki' nie sa wcale gorsze.

Zaczęłam czytać "Retrospektywę" i tam jest fragment o początkach kariery Martina - naprawdę interesująco wypada. Raczej nie przepadam za s-f, ale w jego wykonaniu ciekawi mnie.

Sporo fantasy do tej pory przeczytałem i do sagi "Pieśni Lodu i Ognia" to niewiele można porównać. Tak na szybko to mogę porównać:
- Trylogię Tolkiena
- Malezjańczyków Ericsona
- Wiedźmina Sapkowskiego
- Świat dysku Pratchetta

Reszta z tego co czytałem troszeczke niższa półka.

Cytat: Dalmara w Sierpień 31, 2011, 03:05:56 pm

Ja czytam teraz 1 czesc sagi 'Piesni Lodu i Ognia', a juz zamowilam na selku pakiet kolejnych 5 czesci:P

Trzech. Zamawiajac 5 musialabys zamowic wszystko az do nie napisanego 'The Winds of Winter' wlacznie : )

niestety w Polsce trzecia i czwarta część podzielone są na dwa tomy, takze oboje macie troche racji
ale jesli ktos zastanawia sie, czy przeczytac Gre o Tron, to polecam ja i cala Pieśń - ciagle zwroty akcji i brak monotonii wciagna niemal każdego

W zapowiedziach widziałam, że "Taniec ze smokami" ma dopisek część pierwsza, czy to znaczy, że znowu jedno zostało podzielone na pół?

Ech, żałuję teraz, że nie kupiłam Tańca ze Smokami po angielsku, miałabym od razu całość, a tak muszę czekać aż wydadzą nam drugi tom...

Z tego co wiem to druga część Tańca ze smokami, będzie dopiero w kwietniu

Co do dzielenia tomów na części, wolę się nie wypowiadać (cóż każdy chce zarobić...)

Na pytanie czy warto sięgnąć po książki Martina, odpowiedź jest bardzo prosta: oczywiście, że tak!
Saga Pieśń Lodu i Ognia wciąga od pierwszego tomu. Pomimo, że w nim nie ma jeszcze wątków fantastycznych, z czasem się to rozwija. Jednak nie wszystkie części zasługują na taką samą ocenę. Martinowi zdarza się okropnie rozciągać niektóre wątki, które zaczynają nudzić. Jednak warto przebrnąć przez takie fragmenty, ponieważ całość jest jak najbardziej na plus.