W temacie wkradła się literówka. Masterton.

I tak jest w każdej książce tego pisarza - stare kulty, demony, żywi bogowie. Osobiście przepadam za takimi postaciami i wspaniale mi się o nich czyta.

Nie miałem przyjemności zetknąć się z książką Mastertona, ale przytoczona tematyka wydaje mi się bardzo interesująca. Podobne rzeczy można odnaleźć w opowiadaniach Lovecrafta, choć może nie są tak horrorowe jak teksty Mastertona. A Lovecrafta już czytałem i szczerze mi się podobał.

Czytałem kilka powieści tegoż autora za młodu Dodam , że Masterton jest uznanym autorem poradników seksualnych , więc jego horrory nie tyle straszą ,ale  aż kipią od seksu W jednej powieści nie ucieka nawet od japońskiej sztuki kochania Z tego co ostatnio slyszalem  to wydal powiesc z wątkami polskiej historii oczywiście odpowiednio nagiętej do własnej stylistyki - otoż ten autor nie ucieka od żadnego wątku z historii światowej , co może tylko cieszyć jego fanów

Tak chodzi o Tengu  a konkretnie o motyw czajniczka z wrzątkiem i szmatki - do czego to służy odsyłam do wyobraźni lub samej książki.  Książka z polskimi motywami to Pogromca wampirów z 2006 roku.

Tak z ciekawosci - zmienilo sie cos od czasow jego wczesnych ksiazek ('Dzin' Mannitou') , czy dalej tylko hektolitry krwi i tony flakow?

Masterton - Dobry autor - Krotko

Administrator Comment

My tu nie lubimy krótko - więc albo rozwiń swoją myśl, albo kasujemy posta

Masterton jak dla mnie ma duże skoki - raz pisze doskonale (np. genialne moim zdaniem Demony Normandii, swoją drogą druga książka Mastertona, jaką przeczytałam), raz pisze przeciętnie (jak choćby Bazyliszek), a niekiedy bardzo słabo (Sfinks).

Mam kilka uwag co do jego twórczości - jest w niej stanowczo za mało napięcia, zwłaszcza w tych przeciętnych i słabych pracach (chyba gubi je gdzieś po drodze), a za dużo czystego gore. Ja rozumiem, niektórych przeraża gore, ale mnie to po prostu śmieszy. No i pakowanie do każdej książki wielkiej ilości dewiacji seksualnych (ja rozumiem, z racji wykształcenia i wykonywanego zawodu), ale czasami niektóre rzeczy są dziwne: jak choćby stosunek z duchem w bodajże Wyklętym

Czytałem tylko kilka powieści Mastertona i moim zdaniem ma on wspaniały talent do niszczenia końcówek swoich powieści. Akcja się rozwija całkiem dobrze a później np. wywołują ducha superkomputera żeby pokonać manitou. Dla mnie to było trochę idiotyczne.