Bazyliszek to chyba najsłabsza jego książka jak na razie dotąd co przeczytałam. Spodziewałam sie czegoś lepszego.Za to bardzo pod mój gust wpadła ksiażka Bezsenni. Obecnie jestem w  trakcie czytania 5 czarownicy... Z tego co zauważyłam prawie w każdej swojej książce pisze o magi voodoo.. .

Ja osobiście lubowałem się w Mastertonie już w technikum, mam prawie wszytskie jego ksiazki brakuje mi max 10-ciu. Nie wszytsie jednak wspominam mile, fakt zawsze mnie wciągają ale jak już pisaliście pomyśły zakończenia i wiele innych czasem wypadają słabo. Moj ulubiony autor aczkolwiek starsze pozycje (może ze względu na młodszy wiek) wywoływały u mnie więcej uczuć i fakt nieraz strachu.

Cociaz ksiazki neiraz sa slabe podziwiam go na koniec za to jak zmienia legende czy mit w calkiem ciekawa gabule. Kazde jego zdanie skonstruowane tak ze nei musze sie cofac do poczatku i szukac przecinkow aby zrozumiec sens co neistety mam przy kelermanie.

Ogolnie polecam jego ksiazki ale jesli traficie na nienajlepsza proponuje przeczytac jeszcze kilka zanim go ocenicie.

PS. Zadnego autora nei mam az tylu ksiazek co Mastertona

Cóż Mastertona można łatwo scharakteryzować - strach, akty seksualne godne najbardziej pokręconego umysłu xD i polskie akcenty ;D
Do tej pory przeczytałam kilka jego książek. I tylko jedna 'Sfinks' była mało ciekawa i w ogóle nie straszna. Przy reszcie dostawałam momentami palpitacji serca ze strachu, zwłaszcza przy 'Zwierciadle Piekieł' którego chyba nigdy niestety nie zapomnę :/
Polecić za to mogę 'Demony Normandii', 'Dżinn' i 'Manitou' są ciekawe, straszą, ale nie zostawiają trwałego śladu w psychice

Mastertonem zaraził mnie chłopak, miłośnik horrorów w wersji papierowej i ekranowej. Pierwsza książka Grahama, którą przeczytałam, to była "Ciemnia" z cyklu Rook. Trzymała w napięciu i podobało mi się w niej wszystko oprócz opisu trójnoga, który mnie zwyczajnie śmieszył.

Kiedy pierwszy raz zapytałam w bibliotece o Mastertona, wszystkie jego książki były wypożyczone i zaproponowano mi Koontz'a i jego thrillery. Obu autorów cenię teraz w równej mierze.

Co do wypowiedzi kolegi Truptutupta, to:
W "Kostnicy" niczego mi nie brakowało, uważam ją za jedną z lepszych książek.
"Pod kopułą" jest super, ale zakończenie mnie zawiodło i to bardzo. Po tak doskonałych kilkuset stronach nie spodziewałam się takiego, w moim mniemaniu tandetnego jak na mistrza, zakończenia. Mimo wszystko oczywiście warto przeczytać, choćby dla fabuły poprzedzającej zakończenie.

Wyobraźnię to on ma, nie da się zaprzeczyć. Miewa dziwne pomysły, ale chyba lepiej jest zaryzykowac coś nieudanego niż powielać coś co udało się, ale komuś innemu. Jak do tej pory jedynym nieudanym w moim odczuciu pomysłem Mastertona był ów trójnóg morderca. Wolałabym mimo wszystko, żeby była to postać demona, ducha, człowieka, dymu, rośliny, obrazu, czegokolwiek w sumie. Mimo to książka tak mi się spodobała, że zostałam wierną fanką.

Osobiscie uwazam, ze lektura Mastertona jest lzejsza od tej Kinga, dlatego czyta sie go lepiej:) Na Kinga trzeba miec troszke wiecej czasu, a u Mastertona jest ciagla akcja. Polecam;)