Denerwujące to bynajmniej nie jest, ale rzeczywiście umiesz wpłynąć na innych. Takim oto sposobem mam na swojej liście kilka książek fantastycznych.

Hmm, nie wiedziałem Chimajro. Ale bardzo miło słyszeć takie słowa pod swoim adresem. Tak jakoś mam, że jeśli znajdę książkę, która wybitnie mi się spodoba, zachwyci, wpłynie na mnie, zaczynam rozsiewać ten entuzjazm gdzie tylko się da i zachęcać. Co nawet może się niektórym wydać denerwujące.

Na mnie niektórzy znajomi już nie reagują

A wracając do tematu wątku...prawie przeczytałem Popiół i kurz Grzędowicza - jutro lub pojutrze kilka słów zamieszę o tej powieści.

Już nie możemy się doczekać :]

Wizje alternatywne 4 a w tym mini powieść -> Maja Lidia Kossakowska - Zwierciadło i kontynuacja w Wizjach alternatywnych 6 Rekwiem dla niewinnych

W tym cyklu pani Lidia zabiera nas na drugą stronę lustra, gdzie spotkamy diabła, który tam zamieszkał.

Każde dziecko wie o tym... nie patrz w lustro za długo bo zobaczysz diabła... A jeśli ktoś z ludzi ma takie zdolności żeby przejść na "prawdziwą stronę" bo nagle w środku nocy poznaje, że świat w którym żyje - to tylko marne i złudne odbicie tamtego.
Przeczytałam Rekwiem... i jestem w połowie powieści, ale (może za wcześnie) postanowiłam podzielić sie refleksjami, żeby zachęcić innych do zapoznania się z tą częścią twórczości pani Kossakowskiej.
O ile w Upiorze południa żar leje się z nieba w tych opowiadaniach panuje mrok, który ogarnia nas i otacza. Krew... dużo krwi - tu na myśl przychodzi Upiór południa. Czerń. Tu też mamy poczucie, że wokół jest pełno czerwonej lepkiej krwi, w nozdrza uderza żelazisty zapach... to znów płynie przeklęta krew

Akcja przypomina film sensacyjny ( chociaż to luźne porównanie) - tak jak w Pamięci umarłych wszystko rozgrywa się jak w klasycznym westernie Nie ma tu dobrych - pozytywnych bohaterów - może jedna Koral.

Po drugiej stronie lustra żyje tzw. Lud Luster, szlachetnie urodzeni, podzieleni na klany, członkowie wysokourodzeni posiadają niezwykłe moce magiczne, dzięki nim sprawują władzę nad swoim klanem, a często stają na czele wszystkich. Tak, jak główny bohater, syn obalonego władcy, który wyklęty przez członków własnego klanu, ścigany przez morderców ojca ucieka na drugą stronę lustra - na ziemię... Po to żeby szukać zemsty, bo nienawiść jest najsilniejszym uczuciem wśród jego pobratymców, to dzięki niej wyzwala w sobie moc jakiej jeszcze nie znał.

Nie będę zdradzać więcej informacji ... jeżeli ktoś z was przeczytał dwie pierwsze części Upiora Południa powinien też sięgnąć po Zwierciadło i Rekwiem dla niewinnych

Również czytałam "Limes inferior" Zajdla. Podobało mi się przesłanie tej książki, styl już nie bardzo. Myślę jednak, że warto znać tę pozycję. Czytałam także jakieś jego opowiadania. Tramwaj był w tytule.
Zajdlem zainteresowałam się, bo jego nazwisko kilkakrotnie przewijało, gdy czytałam artykuły dotyczące fantastyki. No i była nagroda jego imienia.

Popiół i kurz  Grzędowicza również kojarzę, choć czytałam dość dawno. Całkiem interesująca historia.

Chciałabym zaproponować "Łzy Nemezis" Rafała Dębskiego - uważam, że to rzecz warta uwagi. Akcja powieści toczy się w czasie trzeciej krucjaty na pustyni, a sama historia jest przedstawiona bardzo interesująco, coś w tej opowieści jest niesamowitego.

Rafał Dębski zaintrygował mnie na tyle, że zamierzam rzucić okiem na inne jego powieści. Teraz mam "Żelazne kamienie" - coś o poszukiwaniu Bursztynowej Komnaty. Niestety, nie mam czasu, aby poczytać, choć te kilka stron zapowiada się całkiem interesująco...

Polecam dylogię ( tzn w PL zostały wydane tylko dwie części, ale tworzą zamkniętą całość) Lynn Flewelling. Pierwsza część to "Szczęście w mrokach", a druga to "Na tropach ciemności".
A polecam bo są faktycznie mało znane, a świetnie napisane. Czyta się bardzo dobrze i oczywiście szybko- fabuła wciąga i nie ma tu zbytecznych dłużyzn.

Kiedy młody Alec trafia do więzienia oskarżony o przestępstwo, którego nie popełnił, jest przekonany, że nadszedł kres jego dni. Nie wie jednak, że współwięzień Seregil z Rhiminee - szlachcic, złodziej, szpieg, nicpoń - zmieni jego losy. Każde z wcieleń tego dziwnego osobnika jest równie szalone jak nieobliczalne. Seregil proponuje młodzieńcowi, aby został jego uczniem i wkrótce Alec wędruje drogami, których istnienia nawet nie podejrzewał.
Obaj zostają uwikłani w złowieszczy spisek..

Wartka akcja, świetni bohaterowie i świetna fantasy- polecam!

A widzisz a Ja miałam na odwrót- najpierw przeczytałam drugą część i myślałam, że to jest tylko pojedynczy tom. Wszystko było na tyle wyjaśnione w drugim, że można mieć dłuższą przerwę po przeczytaniu pierwszego tomu lub  sobie go darować (chociaż nie warto, oj nie warto!). Oczywiście pierwszą część dokupiłam i czytam je tak raz na dwa lata, bo mają fajny klimat i wartką akcję
Ubolewam tylko nad tym, że więcej książek tej autorki nie zostało u nas wydanych... może jeszcze kiedyś