Przeczytałam, przeczytałam i była warta moich pieniędzy.
Sam pomysł na fabułę nie jest najoryginalniejszy, raczej zlepek kilku znanych. Na przykład ten motyw z rośliną skojarzył mi się z Lovecraftem (wyczuwam jakieś echo) albo motyw Wyścigu też już bywał, jednak to wszystko zostało ciekawie połączone w całość z niespodziewanymi zwrotami akcji. To naprawdę wychodzi intrygująco w wydaniu pani Kozak. Po prostu zręcznie.
Owa fioletowa roślinka jest niebezpieczna i zabójcza, niemniej to nie jest najpoważniejsze zagrożenie, jakie się pojawia.
A, jeszcze jedna ciekawostka - zachowanie ludzi w obliczu zagrożenia - żadna tam wspólna walka z nieznanym, dalej się żrą o stołki i o to, kto będzie zbierał ewentualne laury - bardzo ludzkie.
Podobało mi się również, że autorka nie wyjaśniała wszystkiego, że pozostawiła pewne niedomówienia.

Oczywiście nie brakuje skoków spadochronowych.

Chociaż tytuły książek poniekąd wskazuje jak się fabuła potoczy to radzę 3 część do końca przeczytać. Pani Kozak wymyśliła naprawde fajne zakończenie

Zgadzam się, mi też ono przypadło do gustu. Po cichu liczę, że jeszcze coś napisze na ten temat. Oj, chciałoby się!