Aż do przedwczoraj nie znałem w ogóle twórczości pisarskiej Roberta Szmidta. A dziś już mam za sobą 2 jego książki - zbiorek opowiadań "Ostatni zjazd przed Litwą" i powieść "Apokalipsa według Pana Jana". Od razu powiem, że opowiadania podobały mi się bardziej.

Ktokolwiek czytał, ktokolwiek wie?

Ostatni zajazd...  - spodobało mi się kilka opowiadań, ale bez rewelacji, poczytać można, uznałem. Natomiast Apokalipsa według Pana Jana zupełnie nie przypadła mi do gustu i będąc w połowie powieści odstawiłem ją na półkę. Nie zdarza mi się to często, ale po prostu nie trafiła do mnie.

W sumie mógłbym powiedzieć, że wrażenia mam mniej więcej podobne. Z tym, że nie odstawiłem na półkę Apokalipsy a przeczytałem wczoraj do końca. Możliwe, że gdybym odstawił w połowie nie zdołałbym już do niej wrócić. Książka ma ciekawe momenty, kilka ciekawych postaci, ale całościowo patrząc nie udało mi się przywyknąć do wizji Roberta Szmidta. Co nie zmienia faktu, ze ostatnie strony czytałem około 2.30 w nocy i nie chciało mi się spać dopóki nie skończyłem.

Natomiast Ostatni zjazd przed Litwą... Bardzo podobało mi się pierwsze opowiadanie - Cicha góra. Nasuwało mi się skojarzenie z Grzędowiczem i jego tekstem - Obol dla Lilith. Kilka podobnych motywów można spotkać w obu tych opowiadaniach. Tu ogólnie nie mam większych zastrzeżeń do zbioru, teksty są interesujące, dobrze napisane. Trochę tematyka może mi nie podchodziła w niektórych tekstach, ale pierwsze opowiadanie rekompensuje mi to.

Przed chwilą skończyłem Samotność Anioła Zagłady. Zacząłem w tamtym tygodniu, 80 stron zachęciło mnie do dalszego czytania, ale cały czas coś uniemożliwiało mi kontynuowanie. Dzisiaj (w zasadzie wczoraj) przysiadłem i właśnie odstawiłem książkę na półkę.
Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Szmidta i uważam je za udane. Momentami może przesadzał z opisywaniem wyglądu drogi i reakcji pojazdu, ale całość czyta się dobrze, nawet mimo braku dialogów.
Zaraz ktoś mi wytknie, że wszędzie wspominam o Falloucie, ale w tym wypadku ciężko tego nie robić. O ile Ziemia nie jest tak zniszczona to samą historię po części można uznać za podobną. Nie będę się wdawał w szczegóły, nie ma co psuć książki innym

Tego autora czytałem tylko Toy Land. Książka ta  jest kontynuacją przygód najemników znanych z Toy Wars Ziemiańskiego. Czyta się to całkiem  przyjemnie, przeszedłem  przez tą książkę bez większych problemów, szczególnie że wcześniej przeczytałem Toy Wars. Moim zdanie jednak, książkę tą należy wypożyczyć a nie kupić, ot czytadło jakich wiele idealne na dłuższe posiedzenia;)

Toy Land jest całkiem całkiem, ale to takie trochę rozdmuchane opowiadanie.
Ostatni zjazd przed Litwą  bardziej mi się podobał. Ciekawa tematyka opowiadań, może nie były idealne, ale mnie wciągnęły.

Apokalipsa według Pana Jana już na mnie czeka na półce

---

Apokalipsa trafiła w mój gust, głównie początkiem. Zniszczony świat, wyjście z bunkra, kontakt z ludnością, to było bardzo dobre. Później klimat zagłady był mniej odczuwalny, zrobiła się bardziej wojenna, co już mnie tak nie zachwyciło, ale ogólne wrażenia pozytywne.

Alpha Team - Pierwsze opowiadanie pominąłem, bo czytałem je już w "Apokalipsie". Większość dobrze napisana, ale zakończenia mogły być nieco lepsze. Zwłaszcza to z opowiadania o "śmieciarzach", strasznie przewidywalne, chociaż sama historia niezła.