Bardzo dobra recenzja

Ja bym jednak ostatecznie przyznał powieści Siewca wiatru więcej punktów. W skali do 10 to pełne 9, jak nie pół punkcika więcej nawet.

Świat stworzony przez Kossakowską jest niesamowity, pełen szczegółów, niezwykle żywy, realny a jednocześnie magiczny. Bohaterowie skrojeni jak najlepszy garnitur przez XIX-wiecznego krawca, czyli dokładnie na miarę, co do nitki. Aniołowie, ale z cechami nam bliskimi. Nie wyczuwa się sztuczności, którą wyczuwa się u bohaterów niejednej książki fantastycznej.
Książkę czyta się szybko, wręcz połyka. Wszystko jest wyważone, akcja się nie dłuży, nie ma urywania wątków. Wszystkie, nawet najdrobniejsze wątki doskonale łączą się w całość i prowadzą do wielkiego finału. Ostateczna bitwa, która toczy się między Dobrem a Złem, opisana jest niezwykle barwnie (choć faktycznie czasami wkradał się niewielki chaos, malutki taki).

Mimo kilku niedociągnięć, jest to powieść bardzo bardzo dobra. Ja osobiście powiedziałbym, że wręcz genialna. Takie tam moje subiektywne zdanie...

P.S. Żarna niebios są doskonałym uzupełnieniem Siewcy wiatru. To zbiór dobrych i bardzo dobrych opowiadań o Aniołach.... i Aniołach (Niosący Światło też był przecież aniołem....kiedyś )

Recenzja książki Siewca wiatru

Mam w domu na półce Żarna niebios, czekają na swoją kolej.

W sumie Żarna niebios i Obrońcy Królestwa niewiele się różnią. To ten sam zbiór, wydany w nowym wydawnictwie. Dodane zostały dwa opowiadania: tytułowe Żarna niebios i Gringo (swoja drogą rewelacyjny). Kilka opowiadań, według tego co sama Kossakowska w czytanym przeze mnie wywiadzie mówiła, zostało poprawionych, lekko zmienionych, czy tez trochę wydłużonych. Nie wiem jak duze to zmiany, nie sprawdzałem.

Faktycznie jednak uważam, że wydanie tych opowiadań w Fabryce Słów było dobrym zabiegiem. Po pierwsze Wydawnictwo Runa wydaje swoje książki dość oszczędnie jeśli chodzi o papier, okładki i format, mimo że cena książki nie jest jakoś znacznie niższa. A po drugie, jak ktoś ma Siewcę to może śmiało teraz postawić obok na półce Żarna, obie do siebie pasują

No to trzeba nadrobić zaległości

U mnie jest więcej, pół metra może jeszcze nie, ale z czasem...

Na razie nic nie wiemy.
Tak, jak pisałem w innym wątku, dzisiaj zadzwonię i dowiem się czegoś konkretnego o premierach i zapowiedziach...


... no i zadzwoniłem, ale niewiele się dowiedziałem.
Kontynuacja Siewcy ma się podobno ukazać na Święta Bożego Narodzenia, ale miła Pani z którą rozmawiałem od razu zastrzegła, ze daty pewnie nie dotrzymają, bo Kossakowska się nie wyrobi.
Jeśli chodzi o cykl Upiór Południa, to każda część ma się ukazywać co miesiąc ... pierwsza już na początku sierpnia (znowu przesunęli premierę, eh!)

Dowiedziałem się też przy okazji, że nowy Wędrowycz będzie we wrześniu lub na samym początku października.
A o nowych książkach Jacka Piekary napisałem => tutaj.

Fajnie, że Ci się podobało Chimajro!

Moja przygoda z Kossakowską zaczęła się właśnie od tej książki, którą w sumie to już dawno temu przeczytałem. I mimo, że teraz nie uważam Siewcy za najlepszą książkę w dorobku tej autorki, to jednak mam do tej powieści sentyment.

Kurczę, chyba sobie muszę przypomnieć Siewcę, bo już niektóre wątki mi poumykały z pamięci, a przecież Zbieracz Burz na horyzoncie...

Wiadomo, że wychodzi dopiero w nowym roku, prawdopodobnie (tak mi powiedziała Pani z Fabryki) dopiero w lutym, a może i nawet w marcu.
A co więcej? To, że Zbieracz będzie podzielony na dwa tomy... Aha i projekty okładek już jakieś krążą w necie. Tak, nie pomyliłem się, liczba mnoga, bo inna okładka będzie do oprawy miękkiej a inna do twardej.

A ja jeszcze kilka słów dodam o Zbieraczu...

Według "kolejki", jaką ustawiła na nowy rok Fabryka Słów, wynika, że książka ma ukazać się w lutym. O ile nie będzie przesunięć.

Poniżej zaś prezentuję wstępne projekty okładek. Oczywiście, tak jak w przypadku okładki do książki Ja, Inkwizytor Piekary, należy wziąć pod uwagę, iż projekty ulegną drobnym modyfikacjom i obróbce...

A wiadomo coś więcej o nowej powieści pani Kossakowskiej?

Czytałem ostatnio krótki wywiad z Kossakowską. Według tego, co mówiła sama autorka, nowa powieść jest zupełnie odrębną historią. Oczywiście bohaterowie ci sami, szczególnie Ci główni (Daimon, Gabriel, Michał i Lampka). Jednak niekoniecznie trzeba znać wcześniejsze ich przygody, aby cieszyć się nową powieścią. Ten fakt akurat mnie cieszy, przedłużanie jednej i tej samej opowieści w nieskończoność nie jest według mnie idealnym zabiegiem. A tak otrzymamy coś zupełnie nowego (fabuła) w starym sosie (świat) ze znanymi, w miarę dobrze dobranymi przyprawami (bohaterowie).
Nie żeby to była książka na którą czekałem lata, ani też wydarzenie nadchodzącego roku, ale w sumie jestem dość mocno zaciekawiony tym co nadchodzi...