O Ziemiomorzu i nie tylko.

Czarnoksiężnika z Archipelagu czytaliśmy w gimnazjum zamiast Hobbita. Z jednej strony - dobrze, bo poznałam tę pisarkę wcześnie, z drugiej - byłam wtedy na tego Czarnoksiężnika za głupia. Albo przynajmniej za niedojrzała.

Resztę Ziemiomorza przeczytałam później, kiedy byłam już na to bardziej gotowa i nie będę mówić, że zakochałam się od pierwszego wejrzenia, bo na początku ani mnie ziębiło ani parzyło. Na szczęście im dalej w las, tym było lepiej i kiedy dotarłam do Innego Wiatru, byłam już fanką tej pani.

Czytałam też Wracać wciąż do domu, ale niestety także w czasach, kiedy byłam na to troszkę za młoda. Niemniej podobało mi się.

mam wrażenie, że Le Guin napisała sporo świetnych książek i kilka bardzo słabych, ale za te dobre jej chwała. "Lewą rękę ciemności" na przykład albo "Świat Rocannona".
niestety, ekranizacja "Ziemiomorza" wyprodukowana kilka lat temu to był jakiś koszmar.

Jeśli fabuła nie miała nic wspólnego z treścią książki ani ze zdrowym rozsądkiem, prawdopodobnie myslimy o tym samym filmie. Ja też wytrzymałam najwyżej połowę.

A tak skoro już o ekranizacjach mowa, to jest też adaptacja w postaci filmu anime (Tales from Earthsea w reżyserii Gorō Miyazakiego - nie, to nie jest TEN Miyazaki)

a to nie jest jego syn?
nie widziałam tej wersji, ale prawda też że opowieść sama w sobie jest długa, akcja toczy się na przestrzeni wielu lat (praktycznie całe życie Geda) i nie ma ciągłości historii: pierwszy tom to młode lata Arcymaga, Grobowce Atuanu to Ged w sile wieku, Najdalszy Brzeg - schyłek jego działalności jako maga, a Tehanu to taka jakby emerytura . Chyba trudno byłoby z tego zrobić sensowny, spójny film.
BTW, nigdy nie przeczytałam "Innego wiatru", a teraz widzę, że dość trudno go znaleźć