Wyobraźnia: to taki sposób patrzenia, kiedy ślepe oczy zobaczą więcej niż widzące.

Wyobraźnia - termin określający materialnie nieistniejące miejsce ( wytwór umysłu ), w którym każdy człowiek umieszcza własny punkt widzenia danej rzeczy/sprawy/sytuacji/poglądu. Jest ona zależna od osobowości, kultury a także stylu bycia czy miejsca pobytu. Często wypełniana zjawiskami czy postaciami, na które w realnym życiu nie ma miejsca. Jej struktura, budowa czy wielkość, zależy od intensywności pracy mózgu, na którą składa się czytanie książek, wymyślanie własnych historii; opowiadań, powieści, wierszy. Ma plastyczną budowę.
Wyobraźnia pomocna jest w codziennym życiu, pomaga lepiej przewidzieć zdarzenia, a także ulepsza nasze planowanie różnorakich czynności.

Wyobraźnia to zdolność do kreowania w świadomości nowych, inwencyjnych tworów. Produkty te powstają na bazie czegoś uprzednio znanego jak np. doświadczenie, przeżycia, wspomnienia. Taką umiejętność kreacji posiadają wszyscy, jednak może być ona u ludzi różnie rozwinięta- w mniejszym lub większym stopniu. Dodatkowo ci, którzy posiadają talent uczynienia z tych produktów rzeczy wymiernych typu książka czy muzyka, nazywa się twórcami. Wniosek z tego prosty- nie każdy może być kreatywnym autorem albo chociaż solidnym rzemieślnikiem, ale wszyscy posiadamy fantazję zinterpretowania tych wytworów w stopniu takim, na jaki pozwoli nam wyobraźnia. Tylko ona może być ograniczeniem w odczytaniu dzieła.

Cóż znaczy jedno słowo? Choćby składało się na nie dziesięć znaczków, choćby było ich nawet dwadzieścia, nie są one w stanie pomieścić... No właśnie czego? Całej głębi, pustki, nicości. Całych obszarów zakreślonych rozumem, sercem, doświadczeniem. Sprzeczność? Głębia i pustka, nicość i ogrom, natłok. Możliwe, że tak, możliwe, że za tym słowotokiem nie kryje się nic. Ale może być również inne opcja. Magellan dążył jak opętany by opłynąć ziemski glob, by poznać co skrywa przed nim przyszłość. Zginął marnie. Czy jednak nie rozpalił kolejnych umysłów? Tak samo było z pozostałymi niespokojnymi duchami. Luter, Kopernik, Erazm. To tylko kilku z nich. Wyliczać można setki, nawet tysiące. Niespokojne duchy. Czyżby wyobraźnia rodziła się z niepokoju? Z nieprzeniknionej chęci ogarnięcia, poznania, przekonania się i pozbycia lęku? Co jest dalej? Za rogiem, w innym kraju, na kolejnej karcie książki. Co dalej? Kosmos. Ruszamy w podbój. Co dalej? Człowiek. Cząsteczki maleńkie, niepozorne, złączone ze sobą. I cóż? Krąg się zamyka. Atom, geny, mikroświat i makroświaty. Spoglądamy w słońce. Widzimy krążek jasnej materii. Uśmiechamy się. Ale to przecież ogromna kula gazowa. A jeśli się wypali, jeśli zgaśnie? Trzeba dać definicję wyobraźni. Czy to możliwe? Jeśli wiąże się z tym postawienie kilkudziesięciu, kilkuset znaczków? Ale jest jakiś efekt. Pożądany lub nie, a jednak przynosi żniwo. Biegniemy więc z zakasanymi rękawami i wyrywamy niewiadome jedną po drugiej. Przywłaszczamy je. Efekt jest taki, że powstają kolejne pytania. Brniemy więc coraz głębiej. Sięgamy, dotykamy, wąchamy. Umysł pracuje na podwyższonych obrotach. Przetwarza dane, kompiluje i odpoczywa. Potem spogląda na własne dzieła. I patrzy zdziwiony. To niemożliwe. Ja tego tak nie określiłem, to nie ja. Ale nie czas na zastanawianie. Ktoś inny już ocenił, przetrawił, może nawet wyśmiał. Nie ma w tym nic złego. To jest normalne. Ziarenko jednakże kiełkuje. Zabrał je drapieżnik. Nawet nie ma pojęcia, że jest rozsadnikiem. Nieświadomie sprawia, że roślinka wzrasta. Przekształca się w potężne drzewo. Jego konary sięgają coraz dalej i wyżej. I rodzą owoce. Te owoce to właśnie jest wyobraźnia.

Wyobraźnia - coś, co dostrzegasz za sobą kątem oka, ale gdy się odwrócisz, zostaje po tym tylko niejasne uczucie.

Wyobraźnia to cecha, która odróżnia ludi od innych istot żywych, będąca zarówno ich błogosławieństwem, jak i przekleństwem. Bez wyobraźni nie istniałby postęp techniczny, nauka, kultura... Motorem napędowym każdego odkrycia była wyobraźnia, towarzyszyła też każdemu procesowi twórczemu bądź odkrywczemu. Jednocześnie, gdyby Stalin nie wyobraził sobie czerwonego świata... Wyobraźnia to potężne narzędzie, którym człowiek może kształtować rzeczywistość.

Wyobraźnia- przestrzeń nieopisana w żadnych mądrych księgach, gdzie króluję tylko ja. Gdzie moje fantazje mają prawo bytu, bez ograniczeń, bez żadnych zasad. To świat miliona barw moich marzeń.