Niezapominajka

Takie małe coś, co w razie potrzeby wysyłałoby wiadomość z listą potrzebnych zakupów, numerem telefonu, ostatnio zagubioną myśl lub nawet mapę dotarcia do dawno niechodzonej (a prawie nowej) bluzki. Ukłon w stronę roztrzepanych, zapominalskich, zakochanych i roztargnionych. Ileż razy zdarzyło się nam zapomnieć o czym przed chwilą rozmawialiśmy? A pamiętalibyście gdzie położyliście "Niezapominajkę"? Wystarczyłoby... No właśnie.

Wskrzeszacz

Nazwa jest może nieco myląca, bo urządzenie miałoby na celu budzenie zmęczonego kierowcy podczas jazdy. Zastosowana technologia opierałaby się na naturalnych środkach zdolnych pobudzić, obudzić i wskrzesić do działania kierowcę. Ileż to razy chciało się nam spać, jadąc kilka ładnych godzin za kółkiem. Baton i napój izotoniczny są dobre na jakiś czas. A tutaj ważą się losy kierowców! Obecnie znane środki zdolne skutecznie obudzić człowieka są zakazane prawem i ich efektem ubocznym jest kilkanaście godzin bezsenności. To już chyba wolę kofeinę :/ Dlatego potrzebujemy czegoś taniego, niezawodnego, legalnego! i zdolnego zaspokoić potrzeby wymagającego klienta. Taką alternatywą jest "Wskrzeszacz" i nie trzeba myć po nim kubka 

Antymarki - specjalne okulary zmieniające percepcję wzrokową, dzięki któremu znikną nam sprzed oczu loga firm, zwłaszcza tych znanych wszem i wobec. Dzięki temu będziemy uodpornieni na  czekolady Nestle, colę Coca-Cola i adidasy Adidas, a przy zakupie kierować się będziemy jakością oferty i własnym nosem, a nie marką. Założone w domu, spowodują, że np. zamiast Amazonu wybierzemy Selkar, a zabrane na wybory, zwiększą szansę zagłosowania na którąś z mniejszych partii.

Chciałabym, żeby wynaleziono zbudzik. Budzik chyba każdy zna, mały, podręczny, a na jego dżwięk ma się ochotę zrobić coś swojemu pracodawcy/dyrektorowi szkoły. Ale ja chciałabym zbudzik. Któregoś dnia odkryłam, że moje życie przypomina sen. Sen jak wiadomo jest dziwny, momentami absurdalny, a zamiast pytania widzi się odpowiedzi. Psycholodzy twierdzą, że poprzez sny podświadomość stara ci się coś przekazać. Jeślil tak, to mój sen trwa zawsze, a ja nigdy nie jestem jego częścią, a świadkiem. Świadkiem można być wypadku, a nie własnego życia. Dlatego chciałabym dostać zbudzik. Chciałabym doświadczyć prawdziwego bólu i prawdziwej miłości. Chciałabym obudzić się w świecie, który byłby tym prawdziwym. Nie byłoby w nim tych strasznych rzeczy, na które spoglądam przez palce. Nie, one byłyby tylko, że ja bym mogła coś z nimi zrobić, gdyby inni już tego nie zrobili.  Mój zbudzik wynurzyłby mnie z głębokiej śpiączki. Większość ludzi właśnie w takiej przebywa. Część zdaje sobie z tego sprawę, część udaje, że nie wie o co chodzi. Ja zrobiłam krok naprzód. Wiem, że my wszyscy nie żyjemy w realnym świecie, tylko śnie, który przygotowuje nas na coś więcej. Zadaniem każdego z nas jest obudzić się. Nie jestem dość silna, więc mój zbudzik zrobiłby to za mnie. Zbudzik, bo on nie 'budzi' tylko 'zbudzi', a więc zadziała na pewno. Nie byłby do kupienia,  na pewno za żadne pieniądze. Można by go tylko dostać, ale nie wziąść. Każdy czując się odpowiednio gotowy przeszedłby specjalny test, gotowości na zbudzenie,ponieważ niektórzy wolą śnić. Wyglądałby jak ten zwyczjany budzik z nocnej szafki, ale zamiast cyferblatu malowałoby się na nim 7 wskazówek. Po spojrzeniu na nie widziałoby się jak na filmie wielowymiarowym. 3 z nich byłoby tym, czym moje życie było-takie retrospekcje, 3 czym mogło się stać np. bez zbudzika, a ostatnia zawierałaby to, czym moje życie będzie po użyciu zbudzika. Ten zbudzik nie byłby na baterie, tylko na chęć. Jeśłi ktoś chiciałby wystarczająco mocno, budzik naładowałby się samoistnie. Nie można byłoby go rozmontować, ani zniszczyć. Wtedy mogłabym zdecydować, czy użyć zbudzika, czy pozostawić dla kogo innego. Wybrawszy użycie, nastawiłabym wieczorem alarm i usnęłabym. Poprzez sen zbudzik emitowałby fale, które przygotowałyby mnie na zbudzenie. Przysyłałby obrazy, które potwierdzały dobrą decyzję i uspokajały. Punktualnie o 7:07 zbudziłby mnie prostą melodyjką. Ja zbudziwszy się zobaczyłabym świat jakim jest, a mój sen skończyłby się bezpowrotnie.   

Do it chip (czyt. du it czip)

Moim wynalazkiem jest chip komputerowy, który połączony z układem nerwowym człowieka mógłby dawać mu nowe umiejętności i wiedzę. Każdy miałby wszyty taki mini porcik, dajmy na to na przedramieniu, który byłby związany z neuronami pod skórą. Do takiego portu mogłoby się wkładać chipy zaprogramowane odpowiednio do zapotrzebowanych skill`i.  Życie w ten sposób stałoby się znacznie łatwiejsze. Pomyślmy na przykład, że chcemy jechać do pracy, bądź gdziekolwiek, aż tu nagle psuje nam się auto. Szybko wkładamy chip z wiedzą o mechanice samochodowej i sami bierzemy się do roboty. Albo gdy ktoś nam bliski zachorowałby nagle, wtedy mogłoby się włożyć chip z wiedzą i praktyką z dziedziny medycyny. To naprawdę mogłoby pomóc wielu ludziom.

Gratuluję wszystkim!