Osobą, która w szczególny sposób wpłynęła na historię Europy jest niewątpliwie Winston Churchill, człowiek który z jednej strony uratował Europę przed widmem faszyzmu, z drugiej zaś podzielił kontynent na dziesiątki lat..

Zadałbym mu te oto 3 pytania:

1. Dlaczego w 1945 roku nie stanął w obronie Polski i innych państw Europy Środkowej i Wschodniej, które to stały się obiektem okupacji wojsk ZSRR?
2. Czy prawdą jest, iż Adolf Hitler za wiedza aliantów zbiegł z obleganego Berlina i przez wiele lat żył spokojnie w jednym z państw Ameryki Południowej?
3. Czy śmierć Generała Władysława Sikorskiego była efektem porozumienia Wielkiej Brytanii i ZSRR?

Dla mnie osobą godną szacunku, która wybitnie zasłużyła się dla Europy jest - Papież Jan Paweł II. Możemy GO zaliczyć do grona „ojców założycieli” zjednoczonej Europy – nie w sensie instytucjonalnym, lecz duchowym.
Bez jego inspiracji trudno sobie wyobrazić pokojowy upadek „żelaznej kurtyny” oraz tak szybki proces integracji rozdzielonego kontynentu. Jan Paweł II – nasz rodak i wielki patriota – polskość wiązał z europejskością.

1. Czy bał się zostać papieżem, kiedy dotarła do niego wiadomość o decyzji ?
2. Skąd czerpał tyle wiary, miłości, zaufania, i odwagi idąc przez życie?
3. Czy poruszanie spraw europejskich i światowych na forum, budziło w nim wątpliwości?

W historię Europy wpisał się z pewnością wielki dyktator Związku Radzieckiego, człowiek bezwzględny, nie znający litości, jeden największych tyranów i ludobójców w dziejach Rosji i świata .  Autor słów: „Nie wierzę nikomu. Nie wierzę nawet sobie samemu.”
Mężczyzna, od nazwiska którego utworzono nazwę systemu społeczno - politycznego, charakteryzującego się  panowaniem aparatu partyjnego nad wszelkimi dziedzinami życia ludzkiego.
I wszystko jasne. Chciałabym żeby moim rozmówcą był właśnie Józef Stalin.
Trzy pytania do tego człowieka? Proszę bardzo.
1.   Co chciałby powiedzieć Adolfowi Hitlerowi, po tym jak mimo, iż byli bliskimi sojusznikami, ten zdecydował się zaatakować Związek Radziecki i w sposób jednoznaczny przekreślił łączące ich więzi? Czy można tu było mówić o zdradzie przyjaciela ze strony Hitlera?
2.   Jedno pytanie o życie osobiste.  Co spowodowało tak wielką nienawiść do drugiej żony Nadieżdy Alliłujewej, matki jego dzieci, że zdecydował się zlecić jej zabójstwo?
3.   I najważniejsze.  Czego żałuje najbardziej w swoim życiu i co chciałby naprawić, o ile mógłby cofnąć czas?
I wiele, wiele  więcej, by móc choć w niewielkim stopniu zrozumieć co kierowało i co czuł człowiek, o którym ludzkość pamiętać będzie  już na zawsze.

Według mnie bardzo ciekawą postacią, choć z pewnością mniej znaną i niedocenianą jest Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord. Ten francuski dyplomata jest dla mnie wzorem zaradności i dbania o rację stanu wszelkimi dostępnymi metodami, które w dzisiejszych czasach moglibyśmy często uznać za nieetyczne. Zadałbym mu jedno pytanie osobiste i dwa dotyczące polityki:

1) Ile w życiu miał Pan kobiet, kochanek?
2) Czy racja stanu rzeczywiście wymagała zdrady aż czterech władców?
3) Niech Pan poda przynajmniej trzy intrygi międzynarodowe w latach 1789 do 1830 bez pańskiego udziału.

Osobą, która w szczególny sposób wpłynęła na historię Europy jest niewątpliwie Amy Winehouse. Osoba która zrobiła wielką karierę, stała się sławną piosenkarką ale zarazem i sławną skandalistką ze względu na alkoholizm bulimię i narkotyki. Gdyby żyła, zadałabym jej trzy podstawowe pytania:
1. Gdybyś wiedziała, że w tak młodym wieku umrzesz, w dalszym ciągu wiodłabyś swoje dawne życie, czy zmieniła byś coś, zaczęła byś się leczyć?
2. Nigdy nie zastanawiałaś się nad tym, by zmienić swój image, swój wygląd na bardziej uniwersalny, mniej kontrowersyjny?
3. Czy zastanawiałaś się kiedyś nad założeniem na poważnie rodziny, mieć dzieci?

Ciekawą postacią w wymiarze Europejskim jest Otton III. Cesarz rzymski który wyniósł (wedle przyjętej historii) Bolesława Chrobrego do rangi władców europejskich. Gdyby kiedykolwiek istniała taka możliwość warto byłoby mu pokazać dzisiejszą „EUROeuropę” i zapytać o to:
1.   Czy Unia Europejska wpisuje się w jego plan integracji Europy?
2.   Czy system biurokratyczno-socjalistyczny „Brukselskich Włodarzy” uznałby za skuteczne narzędzie do mamienia ludu, warte zastosowania również w jego czasach?
3.   W jakim kierunku polityka UE powinna zmierzać, aby Europa była „multikulturellen Hause fur für alle Menschen”?

p.s. przepraszam jeśli zrobiłem błąd – mój niemiecki (szczególnie jeśli chodzi o gramatykę) jest dosyć słaby.
Wydarzenia bieżące takie jak np. wystąpienie Radosława Sikorskiego (MSZ) w Berlinie pod koniec 2011 roku pokazuje, że Niemcy są nadal typowane na lidera Europy. Odwołanie do Ottona jest jak najbardziej „na czasie”.

Wyjątkową postacią w historii Europy był Johannes Kepler, badający tajemnice wszechświata i z odwagą przecierający ścieżki na trudnej i wyboistej drodze siedemnastowiecznej nauki. Zasługi tego człowieka są ciągle mało oświetlone, w przeciwieństwie do wielu tzw. wielkich postaci, które zostawiły po sobie jedynie zniszczenie i rozpacz, zapisując się w ludzkiej pamięci prześladowaniami i strachem.
Nie do końca zrozumiany przez swoją epokę był Kepler przykładem prawdziwego chrześcijanina, dla którego biblia była księgą miłości, a nie powodem wszczynania wojen i prześladowań. Starał się kierować zawsze jej duchem, a nie literą. W swoich badaniach był zawsze krytyczny i podchodził do każdego zagadnienia z iście zegarmistrzowską precyzją.
Korespondował z wieloma uczonymi, wolny od uprzedzeń, gotowy do rzeczowej dyskusji, dzielił się swoimi osiągnięciami badawczymi zupełnie bezinteresownie. Kepler po prostu czuł, że wiedza, którą odkrywa jest dziedzictwem całej ludzkości, i że wszyscy powinni czerpać z tego źródła do woli.
Na koniec trzeba dodać, że był człowiekiem odważnym i w kwestii własnych zapatrywań stanowczym, co nie zawsze było dla niego korzystne, ale zgodne z jego sumieniem. Postawa taka była dosyć rzadka w czasach wojen religijnych, zawieruchy i rozpoczynającej się kontrreformacji.
Nie znaczy to jednak, że nie miał swoich słabości i wad. Był przecież człowiekiem z krwi i kości. Przeglądając  jego biografię nie sposób dopatrzeć się czynów obciążających, co nie jest szczególnie trudne w wypadku tzw. wielkich postaci, jak choćby Churchill, Napoleon Bonaparte i cała plejada polityków.
Poza tym Kepler jest twórcą, nie burzycielem, jest odkrywcą, nie konkwistadorem.
A oto kilka pytań do tego człowieka:
1) W świetle badań waszmości okazało się, że planety poruszają się po orbitach eliptycznych, w dodatku te elipsy nie zawsze są takie same. Czy to zachwiało w jakiś sposób pańską wiarę w harmonię świata a może spowodowało chęć do dalszych badań?
2) Jakie jest zdanie waszmości na temat przyszłych odkryć astronomicznych? Czego możemy się spodziewać w kosmosie?
3) Czy jako cesarski matematyk odczuwał waszmość więcej przykrości z powodu zadań, które nie zawsze były mile widziane i odciągały go od istotnych badań astronomicznych?
4) Jakie jest zdanie waszmości na temat stanu wiedzy współczesnych mu ludzi? Czy waszmość uważa, że przesądy są ciągle dominującą sferą umysłowości siedemnastego wieku?