Proceder 7 życzeń

My proponujemy te 7 życzeń. Jest 7 ciasteczek i w każdym ciasteczku jest zadanie dla solenizanta. Solenizant musi zjeść ciasteczko i wykonać zadanie. To są nasze życzenia dla solenizanta. Jeśli my zrobimy zadania, to będą nasze. W tych zadaniach mają być zawarte życzenia. Jeśli życzymy solenizantowi 1.zdrowia: wtedy ma za zadanie zjeść 7 plasterków cytryny i uśmiechnąć się przy tym. 2. miłości: ma pocałować 7 razy bliską osobę, 3. szczęścia: ma za zadanie ulepić słonia z masy solnej lub gliny i wrzucić do skarbonki słonia 7 jednogroszówek. 4. za pomyślność: ma zrobić sobie drinka z 7 składników, podanych np. przez nas, nie musi być z alkoholem, może być owocowy (ananas, banan, limonka , winogrona, wiśnie, cytryna, malina). 5. połamania pióra : solenizant otrzymuje kopertę, w której znajduje się kartka i tam jest 7 słów które ma użyć do napisania eseju na dowolny temat, nie pamiętam jakie to słowa zostały zapisane na kartce i są zaklejone w kopercie). 6. sukcesów zawodowych ( ma za zadanie napisać w 7 językach obcych najbardziej wyrafinowane CV o sobie )7. spełnienia marzeń (tutaj ma pustą kartkę solenizant, na tej kartce ma za zadanie wypisać 7 celów, które chce osiągnąć i spróbować je zrealizować)i na koniec dziki sex po 7 dniach składania życzeń z drugą połową na wyspie siedem cudów świata przez 7 miesięcy. 777 lat, wszystkiego najlepszego 

Ja postawiłabym na element zaskoczenia. Wszyscy przyjaciele naszego jubilata ustalają odpowiednio wcześnie swój tajemniczy język, w którym złożą jubilatowi życzenia. Ma on być całkowicie wymyślony i niezrozumiały dla niego. Kartki urodzinowe także podpisujemy takim szyfrem. Jubilat nie ma pojęcia o co chodzi i dlaczego wszyscy tak dziwnie się zachowują, ale jest zadowolony, ze nikt nie życzy mu sztampowego ,,100 lat'', czy ,,wszystkiego najlepszego''. Jedynie z uśmiechów gości wnioskuje, że ich słowa nie są obraźliwe.
Wyobrażacie sobie jego minę gdy najlepszy kumpel mówi mu : U tefot podok sadice karam? (proszę domyślić się treści) 
 Kto wie, może takie oryginalne życzenia wreszcie doczekają się spełnienia? Zaskakujemy nasz obiekt np. na ulicy, możemy nasze życzenia nagrać aby było śmieszniej i rozkoszujemy się zbaraniałą miną jubilata. Aby nie pomyślał, że wszyscy zwariowaliśmy po pewnym czasie wyjaśniamy mu zasady naszej niespodzianki i zabieramy na skromny poczęstunek z prezentami. A potem już możemy poduczyć go nieco naszego języka, by nie czuł się osamotniony czy inny     

W tej sytuacji przypomniał mi się pewien żart:

Rozmawiają ze sobą dwaj szefowie:
 - Słyszałem, że zwolniłeś swoją sekretarkę.
 - To długa historia. Dwa tygodnie temu były moje urodziny, ale nikt tego nie zauważył.
Miałem nadzieję, że rano przy śniadaniu żona złoży mi życzenia. Nie powiedziała nawet
"cześć kochanie", nie mówiąc już o prezencie. Pomyślałem, że chociaż dzieci będą
pamiętały, - ale zjadły śniadanie, nie odzywając się ani słowem. Kiedy jechałem do
pracy czułem się samotny i niedowartościowany. Jak tylko wszedłem do biura, sekretarka
złożyła mi życzenia urodzinowe i od razu poczułem się dużo lepiej. Ktoś pamiętał. Jeszcze tego
samego dnia, kiedy kończyłem pracę, ów sekretarka ponownie przyszła do mojego biura i mówi:
- Dzisiaj jest taki piękny dzień, w dodatku są pana urodziny, może zjemy gdzieś razem obiad?
Zgodziłem się, - bo była to najmilsza rzecz, jaką od rana usłyszałem. Poszliśmy do cudownej restauracji,
zjedliśmy obiad w przyjemnej atmosferze i wypiliśmy po lampce wina. W drodze powrotnej do
biura sekretarka powiedziała:
- Dzisiaj jest taki piękny dzień - czy musimy wracać do biura?
- Właściwie to nie - stwierdziłem.
- No to chodźmy do mnie - zaproponowała.
U niej wypiliśmy jeszcze po lampce koniaku, porozmawialiśmy chwilę, a ona zaproponowała:
- Czy nie będziesz miał nic przeciwko temu, jeśli pójdę do sypialni przebrać się w coś wygodniejszego?
- Jasne - zgodziłem się bez wahania.
Poszła do sypialni, a po kilku minutach wyszła, niosąc tort urodzinowy, razem z moją żoną, dziećmi i teściową.
Wszyscy śpiewali "Sto lat" a ja, siedziałem na kanapie - w samych skarpetkach.

Tak więc podstawą sukcesu jest dobry pomysł. Kiedy przychodzi dzień urodzin, udajemy, że jest zwykły dzień. Można tak jak w dowcipie lekko lekceważyć solenizanta, gdyż wtedy efekt zaskoczenia będzie mocniejszy i wywoła szczery uśmiech na jego twarzy. Nie należy jednak przesadzać, by nie znaleźć się w niekomfortowej sytuacji.

Pozwolę sobie zacytować urodzinowe życzenia które napisałem dla koleżanki barmanki. Koleżanka o pseudonimie Sushi. Bywalcy krakowskiego Tower być może mieli szansę ja poznać. Mam taki zwyczaj, że znajomym na urodziny funduję w ramach prezentu drobne opowiadanie.
Oto ono:

- Jesze jedom krrwa...wawą Merry... - wybełkotałem nie będąc pewnym czy barmanka pod drugiej stronie w ogóle zrozumiała to co do niej mówię. Może mówiła innym językiem? Zresztą w moim stanie, każdy język byłby trudno dla niej i innych zrozumiały. Spojrzałem więc na panią barman przymilającym się wzrokiem. Skupiłem się niestety na biodrach... na biodrach... i nie mógł przejść dalej. Wysiliłem w końcu zmęczone czoło, podniosłem wyżej, z żalem opuszczając wzrokiem teren bardzo mojemu (jeszcze bardziej zmęczonemu) umysłowi odpowiadający. Niestety akcja ta zakończyła się spektakularną eskapadą z wysokości stołka do wysokości miejsca pracy pucybuta. Kiedy z trudem podniosłem się, przy okazji ściągając prawie spodnie sąsiadowi obok,skoncentrowałem się na tyle, by zobaczyć, że stoi przede mną ukochana krwawa pani. Dwunasta dziś. Dobrze, że nie piję do lustra, bo bym sobie niezłej biedy napytał... Grunt to kultura picia. Uchwyciłem w rękę przyjemny chłód kieliszka. Och jak dobrze. Tego mi było trzeba. Mięśnie skurczyły się gdy przeszedł je dreszcz podniecenia i wyczekiwania, na tę hamletowska chwilę między ustami a brzegiem pucharu. Upiłem pierwszy łyk. Mina diametralnie mi się zmieniła z rozanielonej na zawiedzoną. Jeden łyk otrzeźwił mnie diametralnie.
-Pani barman kochana. Co jest w moim drinku- zapytałem wysilając się na szczyty poprawności gramatycznej.
-2 kostki lodu, setka soku pomidorowego, trochę cytryny i 15-ka sosu Worcester. To co zwykle w krwawej Merry.
Przyjąłem tę wiadomość do nieprzytomnej świadomości, coś jednak nie dawało mi spokoju. Zapytałem więc drżąco:
-A wódka?
-A wódki nie zamawiałeś odparła pani barman i wróciła do codziennych czynności.
-I w poprzednich jedenastu alkoholu też nie było?
-Ani grama.
-W takim razie – i tu przypomniałem sobie, że wcale nie jestem pijany – musiała mnie pani upić swoim wdziękiem i urodą. Bardzo Ci za to dziękuje Sushi. Poproszę rachunek.
Zapłaciłem grzecznie a na koniec dodałem.
-Sushi. Jeszcze jednak sprawa. Proszę – powiedziałem wręczając jej banknot – za miłą obsługę w takim wyjątkowym dniu. Na razie.
Sushi swoim zwyczajem napiwek miała już schować za dekolt (tak to może zamroczyć świadomość, nawet w bezalkoholowej libacji) kiedy zauważyła, że coś jest na banknocie nabazgrane. Rozłożyła go i przeczytała:
Wszystkiego co najlepsze w dniu urodzin Sushi. Sił do spełniania marzeń, uśmiechu i miłości. Mnóstwa zaskoczenia kolejnym dniem, ciągłego zachwytu nad cudem życia. Długich nocy, nie koniecznie w pracy. Wielu książek do przeczytania, zwariowanych pomysłów i chęci ich realizowania. Przebojowości i siły przebicia co najmniej tyle, co do tej pory. I jak najwięcej zapalniczek do skradnięcia. Stu lat. Albo tylu, byś mogła powiedzieć, że już wszystko zobaczyłaś i nic cię już nie zaskoczy.

Prostym i tanim sposobem na oryginalne złożenie życzeń jest ich schowanie. Na początku daje się solenizantowi kartkę urodzinową, w której zamiast życzeń napisana jest wskazówka, gdzie szukać pierwszych życzeń i słowo "START". Każdy z gości na przyjęciu musi schować życzenia od siebie, z tym, że nie muszą być one zapisane: może je powiedzieć któryś z gości, do którego prowadzi wskazówka, może to być fragment piosenki (przykładowo wskazówką jest ipod czy inny grajek z piosenką "New York, New York", która prowadzi do osoby, z którą solenizant wyjechał swego czasu do NY); gość po złożeniu swoich życzeń, przekazuje następną wskazówkę. Przy czym wskazówki powinny być spersonalizowane, związane ze wspomnieniami z jubilatem o danym gościem, najlepiej śmiesznymi, wtedy jest dodatkowa porcja zabawy.
Sposób sprawdza się jednak tylko wtedy, gdy na przyjęciu jest max. 30 osób - przy większej liczbie część gości zacznie się nudzić przed końcem zabawy.

Najpierw dyskretnie dowiadujemy się o której dokładnie laureat ma urodziny. Następnie wieczorem przed rocznicą dajemy herbatkę opcjonalnie grzybki oczywiście halucynogenne szczęściarzowi. W czasie jego snu puszcza się piosenki znienawidzone przez niego, najlepiej ze słowami wish-życzenie/a birthday-urodziny. Wrzuca się do pościeli sztucznego pająka, ale również przyprawiającego o zawał. Przestawia się widocznie przedmiot codziennego użytku i śmieje się upiornym śmiechem przy pierwszej lepszej okazji. Po wstaniu właściwie pechowca już skutecznie odwraca się uwagę od jego urodzin jakimiś przykrymi niespodziankami w postaci smsu od szefa straciłeś pracę!, podstawia się nogi, niemiło zachowuje, szepta za plecami zjadliwym głosem... O godzinie i minucie, w której się urodził przysyła smsa z numeru 13131313 żyjesz o ...(liczba lat przeżytych) za dużo, dopiero teraz to naprawię TWOJE PRZEZNACZENIE. Póżniej się udaje, że nie widzi się go i nie odzywa do niego. Następnie wszyscy w pokoju rozbijają lustra o ziemię i zbliżają się z zombiowatym wyrazem twarzy do niego, robiąc okrąg. Wtedy śpiewają 100 lat i jeszcze 7 niech żyje... Potem każdy podchodzi do delikwenta i składa mu życzenie:oby twoje następne urodziny były lepsze. Na komórkę wysyła się smsa Ups to pomyłka. NIE TWOJE PRZEZNACZENIE PS: za to życzenie twoich przyjaciół się spełni.

Urodziny...Z czasem coraz mniej radosne. Nadchodzi ta "chwiła",że już nie chcesz świętować, tylko dokonać zbiorowego bądź samotnego zalania robaka i utopienia wraz z nim kolejnych latek. I jeszcze ci najeżdżający domostwo goście, burzący spokój współpracownicy- no, ewentualnie szefa z premią da się przeżyć...Ale nie mówmy takiego stanowczego "nie" zaistniałej i natrętnie powtarzającej się sytuacji. Urodziny też można przyjemnie wykorzystać. Moja wizja? Lekko, przyjemnie, bez zadęcia. Na luzie zamiast nasiadówy z rodziną. Z biglem ( albo z bajglem) na stanowisku pracy, ale bez sztucznych i wymuszonych "kochanie, wszystkiego najlepszego, ble, ble, buzi, buzi." I najważniejsze- szalona, upojna impreza,którą nie ja przygotuję i po której nie muszę sprzątać.
Cały dzień na to czekam, zaliczam fryzjera, kosmetyczkę, wyprzedaże, promocje i wszystko to sponsoruje mąż... Robię się na bóstwo i rzeczywiście tak wyglądam. Robię wielkie wejście i obserwuję pozieleniałe z zazdrości kobiety oraz podbitych mym urokiem mężczyzn. Dzieci żadne nie plątają się pod nogami, a sąsiedzi nie mają w nawyku wzywać policji o 22.01.  I zaczynamy imprezę. Oczywiście, to moja wymarzona wizja, więc nie może być zwyczajnie. Co roku inaczej. A inteligentni i oczytani goście zawsze umieją się dostosować.
rok1- stroje z epoki. Lodowcowej. Panie w futerku, najlepiej naturalnym. Panowie...z maczugą. Wszyscy piją zimną wódkę, jedzą lody i dają mi bukiety mleczyków. Wersja nadzwyczaj tania. Minus- jeśli to zima, trzeba mocno zainwestować w ogrzewanie.
rok2- romantycznie. Szkiełko (nie puste bynajmniej), oko (na dziady i na budrysów), wszędzie hasające rusałki, elfy i Balladyna donosząca malinowego soku. W ramach prezentu- panowie tworzą dla mnie poematy i sonety, panie zwyczajnie składają mi szczere i przepełnione dobrymi emocjami życzenia, czyli opowiadają baśnie.
rok3- starożytnie. Blisko imprezy piżamowej, wszyscy w prześcieradłach. Goście darują mi wynalazek Fenicjan, zakupy dokonane na jedwabnym szlaku, posągi, rzeźby i niewolników. Sączymy z pucharów nektar i ambrozję. Wybieramy Herę i Zeusa balu. Konkretnie Zeusa dobieram sobie sama...
rok4- bez niepotrzebnego zbytku. Mroki średniowiecza rozjaśnione moim blaskiem i światłem świec. Każdy przynosi jakieś drukowane pergaminy i uzupełnia mi bibliotekę. Ewentualnie danina, ale tylko  w wersji męskiej. Stroje obowiązujące- gotyckie  fifraczki, zbroje i worki pokutne. Jako rozrywka- spory filozoficzne, tortury i oddawanie hołdu Karolowi Wielkiemu( zbieżność imion przypadkowa), który uwielbiał piwo
rok5- współcześniej- na początek tango, żeby nikt nie czuł się obcy i nie robił dżumy. Może to być impreza plenerowa- pobuszujemy w zbożu i zagramy na harfie traw. Zanim pogrążymy się w mroku i porozmawiamy przy jasnym księżycu, wpuścimy na tory tramwaj, zwany pożądaniem... Będzie lolita, stary człowiek i morze...Tort, świeczki i sto lat.

Rozmarzyłam się...Może te urodziny nie są takie złe?