O! Kolejny twórczy konkurs. A czy można zgłaszać do konkursu więcej niż jeden wiersz?

To ja pójdę na pierwszy ogień. Trochę mam tremę.   

**
Książki, wiadomo, to droga impreza
Niepodważalną powyższa jest teza
Lecz każdy miłośnik pisanego słowa
Szuka wciąż tanich książek od nowa
Polecę każdemu zakupy w SELKARZE
Jeśli się nie zgodzi, po prostu rozkażę
Kupuj tam, rozumiesz? Książki jak barszcz tanie!
Podoba mi się bardzo "oszczędne" czytanie.
Kurierzy są szybcy jak błyskawica
To jedna z zalet, która zachwyca
Na dworze może być deszcz i wichura
A w twojej ręce świeża lektura.
Dlaczego tak bardzo przekonać sie staram?
Bo wiem, jak to jest - sama kupowałam.

Az cztery wersy? A ja, zawsze chcialem napisac bezsensowne haiku... Coz startuje o nagrode pocieszenia...

W przydworcowej ksiegarni
Polki pelne sa skarbow
Wombaty grasuja w gorach...

Nigdy nie potrafilem zrozumiec tej formy pozezji...

Ja nie rozumiem poezji na żadnym z poziomów, ale Grubshy... Pisz więcej.

Ja mimo wszystko spróbuję

Sekar! Księgarnio moja! Tyle się trzeba troszczyć o Ciebie
i nowe pozycje książkowe kupować.
Jesteś ostoją dla spragnionych moli,
które czekają i wybierają, aż je jakiś bestseller zadowoli.
W Tobie jest siła i moc niezwykła!
W innych nie znajdziesz - to sztuka zanikła.
Lecz Ty jedyna bronisz mężnie mienia
Taniej Księgarni - tyle jeszcze do zrobienia
by "antyksiążkowców" zatwardziałych pozmieniać.
Więc wielkie zadanie i misja przed Tobą!-
aby każdy dzień z książką był dla nas ...
osłodą.

W przydworcowej ksiegarni
Polki pelne sa skarbow
Wombaty grasuja w gorach...

Hmm... Pięknie, dwuznacznie Brak polskich znaków rodzi u mnie zapytanie. Czy w drugim wersie jest "Polki pełne są skarbów" znaczy kobiety, czy może "Półki pełne są skarbów" znaczy półki z książkami? Lecz tak czy inaczej to jest to. "Rolą poezji jest mówić to, o czym inni milczą" i Ty właśnie to zrobiłeś - 

Siedem książek w walizce się chowa,
ekspres pędzi przed siebie jak strzała,
latawcami się bawią dzieci,
kot się pręży niczym lew bez mała
a tam, na północnej flance
ramię twoje sięga po skarby

biały puch przyjdzie razem z zimą
i okryje szronem nagie pola
aksamitne twe oczy utoną
łowiąc słowa, które płyną jak woda
yeti wyjdzie z kryjówki swej w górach
stopy odcisk zostawi na śniegu,
twoje kroki podążą od nowa
odpowiedzi poszukując tak wielu
kiedy staniesz i klamkę naciśniesz

dotrzesz tam gdzie naprawdę chciałeś!


Mam nadzieję, że się spodoba