Prorumpus – to bożek plemienia Kaskadów z krainy Kaskadia. Jest on przywoływany wtedy, kiedy coś lub ktoś zaginie. Może to być przedmiot codziennego użytku, którego w danym momencie nie możemy znaleźć, lub zaginione zwierzę, dziecko lub osoba dorosła.

Prorumpus przedstawiany jest w postaci sowy dzierżącej w szponach klucze, które symbolizują odpowiedzi na pytania o to, gdzie się znajduje dana osoba lub przedmiot.

Aby uzyskać pomoc Prorumpusa należy trzykrotnie wypowiedzieć zaklęcie przywołujące bóstwo, a następnie określić czego lub kogo się poszukuje. Jeśli nie znajdziemy poszukiwanej rzeczy lub osoby w ciągu 3 dni, to znaczy, że nie dana nam jest łaska Prorumpusa. Aby sobie tę łaskę zapewnić należy mieć w chacie co najmniej jedną figurkę bożka najlepiej wykonaną z drzewa lipowego. Wedle wierzeń Kaskadów bóstwo będzie sprzyjać tym, którzy regularnie składają mu ofiary. Na szczęście nie są to ofiary z ludzi ani zwierząt, a jedynie palenie kadzideł przy figurce Prorumpusa oraz umieszczanie miseczek z płatkami kwiatów.

Święto Prorumpusa przypada na początek wiosny w Kaskadii. Jest to święto radości i wspólnych zabaw polegających głównie na robieniu sobie nawzajem psikusów w postaci chowania różnych rzeczy.

Opis bożka jaki chciałabym przedstawić to nasz rodzimy Perun - niektóre jego cechy wiążą się ze skandynawskim Thorem, jednak Perun jest nasz i mamy z czego być dumni. Nasi praojcowie wierzyli, iż Perun jest najwyższym bóstwem władającym piorunami - czyli grzmotem i błyskawicą a także bogiem siły, wojny, męstwa, męskiej płodności oraz uroczystej przysięgi. Jego symbolem był dąb. Legenda głosi, iż Perun siedział w koronie dębu i ciskał pioruny na ziemię. Słowianie wierzyli, iż miejsce, w które uderzył piorun jest szczególnie uświęcone. Przypisywano Perunowi moc uwalniania deszczu. Wierzono, iż w niebie mieszka smok, który zatrzymuje wodę, uwalnia ją Perun swoimi piorunami. Słowianie wierzyli, iż wiosenne burze to walki Peruna ze smokiem.
Peruna wyobrażano sobie jako mężczyznę w sile wieku, o srebrnych włosach i złotej  brodzie. We wierzeniach dosiadał białego rumaka lub prowadził rydwan z mieczem w dłoni lub bojowym młotem, maczugą, albo strzałą z grotem.
Mitologia Słowian obfituje w interesujacych bożków, trzeba jedynie odrobinkę poszukać i pozachwycać się tym co nasze

znany i lubiany Wielki Cthulhu!

"Zamieszkuje w R'lyeh. Przebywa w bezczasowym śnie przez tych, którzy pragną powstrzymać ciemność Zewnętrznych Piekieł i powstrzymać przeznaczenie Człowieka. Ciemność jednakże zwycięży, a przeznaczenie Człowieka jest przypieczętowane i wyryte. Gwiazdy wskażą czas Jego nadejścia i kiedy sfery przetną się, On powstanie. Wielki Cthulhu powróci i uzbrojony w mściwe szpony zada cios Starszym Bogom i rozedrze ludzką duszę. Ziemię opanuje nieprzerwana Noc."


Cthulhu jest nazywany Bratem lub Kapłanem Przedwiecznych. Jego inne imiona to Kutulu, Set-Hulhu, lub Chta-lu. Spoczywa on uśpiony w zatopionym gdzieś na Pacyfiku tajemniczym mieście R'lyeh, kontaktując się ze swymi wyznawcami poprzez sny. Dlatego też bywa nazywany "Inicjatorem, lub Panem Snów". Ukazuje on ludziom wybranym przez niego na kapłanów czasy dawnej świetności i to, co nastanie, kiedy Cthulhu przebudzi się, a R'lyeh ponownie wynurzy się na powierzchnię, gdy gwiazdy będą na odpowiednich pozycjach. Przywołać go można poprzez tajemną formułę, która przetrwała wśród jego kultów, pochodzącą z zapomnianego języka: "Ph'nglui mglw'nafh Cthulhu R'lyeh wgah'nagl fhtagn", co przetłumaczyć można: "w swym domu w R'lyeh czeka w uśpieniu martwy Cthulhu". Cthulhu przypisany jest zachodowi, a w Zodiaku odpowiada mu znak Skorpiona. Przyzywać go należy w Samhain, wigilię Święta Zmarłych, kiedy Słońce czeka w Domu Skorpiona i wschodzi Orion.
Cthulhu opisywany jest najczęściej jako istota przypominająca ośmiornicę lub smoka o gąbczastej, zakończonej mackami głowie, ciele pokrytym łuskami, posiadająca skrzydła.

SELKARUS

Bóg o jakże wspaniałym imieniu Selkarus mieszka w wielkim świecie Wirtulandii. Sprawuje pieczę nad wszystkimi książkami, jakie kiedykolwiek powstały oraz decyduje o wydawaniu nowych arcydzieł literatury.

Co do wyglądu... Bóg ten utożsamiany jest z potężnym, silnym i dobrze zbudowanym mężczyzną. Na pewno jest niezwykle przystojny, gdyż o jego względy zabiega wiele bogiń.

Selkarus jest patronem wszystkich miłośników książek i czytania. Jego święto przypada na 23 kwietnia i od tej właśnie daty został utworzony Światowy Dzień Książki.

Każdy kto ma problem i nie wie po jaką lekturę sięgnąć może poprosić o pomoc tego boga, przy użyciu urządzenia o tajemniczej nazwie Internet. Selkarus jest tak wspaniałomyślny, że nie zostawi nikogo w potrzebie.

Tak więc odwiedzajmy i komunikujmy się z Selkarusem tak często jak to tylko możliwe za pośrednictwem strony www.selkar.pl. Oddajmy również hołd Selkarusowi klikając "Lubię to!" na profilu Selkar na Facebook.com.

Lubiący czytać łączmy się! Niech moc będzie z Wami! 

Bożek Filos
Niby prosta zagadka ,ale wpływa na myślenie. Postaram się to przedstawić raczej bardziej realistycznie niż mitycznie, bo każdy mit jak i bajka jest pięknem, ale to tylko mity, życie wygląda znacznie inaczej niż mogłoby się przypuszczać.
W moim domniemaniu, bóstwo ,bożek ,to typowy facet ,chłopiec ,mężczyzna ,który charakteryzuje się nie tylko cechami zewnętrznymi ale także wewnętrznymi dlatego przeważnie zwracam uwagę na tą drugą opcję.
Prawie każda kobieta maluje w swej wyobraźni obraz swojego ideała-piękny, zbudowany, przystojny...to niby ważne ,ale czy pod takim opisem kryje się właśnie to "coś" co może wzbudzić zainteresowanie w kobiecie?
Piękno jest piękne, ale sądzę ,że i ono wraz z wiekiem mija ,to tylko zewnętrzna powłoka ,która się starzeje niezależnie od tego ile będzie nam przybywało lat, a wnętrze? jest sprawą najważniejszą, to buduje charakter człowieka, jego potrzeby, myśli, cele i pragnienia.
Abym mogła z kimś takim nawiązać znajomość ,musiałby posiadać w sobie cechy podobne do moich....lojalny, uczciwy ,szczery, wierny nie tylko swojej wybranej kobiecie, ale wierny także swoim poglądom ,zasadom i przekonaniom. To ktoś przy kim czułabym się potrzebna, czułabym się bezpieczna, który pomagał by w trudnych chwilach dnia codziennego, rozmawiał a nie zamykał się w sobie. Był ostoją i moim azylem ,ucieczką w "nieznany i piękny świat", w którym panuje tylko dobro, miłość ,tęsknota za kimś kochanym ,z którym chciało by się przeżyć swoje życie i jeden dzień dłużej. Typowy osobnik posiadający cechy człowieczeństwa nie zwierzęcia...nie jestem wymagająca, nie bywam terrorystką ,a także nie traktuję facetów jak swoich niewolników stosując kary, albo zakazy(nie rób tego, nie wychodź z domu beze mnie, nie umawiaj się z kolegami)
Wygląd czy wiek nie jest najważniejszy przecież, najważniejsze bywa bycie sobą i każda cecha charakteru jest do zaakceptowania, wszystko zależy od nas samych ,jeśli się czegoś pragnie ,należy iść, do tego dążyć ,ale nie po trupach...z rozsądkiem, rozwagą ,otwartym umysłem. Jeśli kiedy jakkolwiek poznam mojego Bożka, wtedy na pewno powiem, jestem szczęśliwa, to nareszcie ktoś ,przy kim czuje się kochana, któremu jestem potrzebna, który powoduje uśmiech na mej twarzy...wita i żegna każdego dnia, słodkim buziakiem i czułym objęciem swych ramion....Żaden zawód wykonywany, żadne pieniądze nie dadzą tego czego tak naprawdę brak Nam śmiertelnikom, miłość i szczęście jest najważniejszym darem od losu ,dzięki czemu czujemy się spełnieni w tym świecie. Nie oczekuje nigdy za wiele, ale mam nadzieję, że gdzieś tam istnieje KTOŚ ,kto sprawi ,że mój świat będzie bardziej kolorowy i bardziej przejrzysty niż dotąd (choć nie narzekam).