Dla mnie osobiście styl Aleksandra Dumasa w HMC odpowiada, książka niesamowicie mnie wciągnęła i do dziś mam ją w pamięci jako jedno z najlepszych dzieł jakie czytałem. Są w tej książce takie momenty, w których nie sposób się nie wzruszyć. Jest ich sporo. I choć czytałem książkę już bodaj trzy razy za każdym razem nie mogę przejść obojętnie nad widokiem starego Morrela patrzącego na wpływającego do portu Faraona czy hrabiego Monte Christo, kiedy Maksymilian i Julia opowiadają o ostatnich dniach życia swego ojca.

są też siłą rzeczy dość okrojone, bo 3-tomowe pozycje trudno wiernie przełożyć na ekran.

To już nawet nie o objętość chodzi. Hrabia Monte Christo to jest w dużej mierze książka o ludziach, o ich wzajemnych relacjach, o zdradzie, zemście, miłości, mnóstwo w niej takich momentów, których nie wyobrażam sobie do pokazania na filmie. Bo to czytelnik musi je sobie we własnej głowie wyobrazić, każdy na swój sposób.
Nie spotkałem jeszcze ekranizacji, która by przynajmniej zbliżyła sie do wizerunku hrabiego, jaki ja sobie wyrobiłem w trakcie czytania. Fabuła była mniej lub bardziej zbieżna do książki, ale główny bohater zawsze był słabiej zarysowany.

Jedna z moich ważniejszych książek.
Czytana baaardzo dawno... do dziś bardzo mile ją wspominam.