Napiszę szczerze, że myślałam, że to książka w stylu "Diabeł ubiera się u Prady". Okładka mnie odstrasza... jednak Twój komentarz wskazuje na to, że chyba się myliłam. Jak przeczytam (a na pewno przeczytam), to podzielę się swoimi odczuciami. Pozdrawiam.

Udław się jest niezłe, gorsze od Podziemnego Kręgu.
Dziennik - zdecydowanie nie na pierwszy raz, bo to jest spora klapa.
Rozbitek - świetne nieco lepsze od Udław się. No i tematyka...
Opętani - pierwsze opowiadanie (chyba) Flaki czytane podczas spotkań autorskich powodowały omdlenia i odruchy wymiotne wśród słuchaczy. U mnie grymas obrzydzenia przeplatany był z uśmieszkiem: "O k***a". Im głębiej w książkę tym coraz słabiej ale zdecydowanie warto przeczytać i nie traktować treści zbytnio dosłownie.
A teraz zacieram ręce na wydane ostanio Niewidzialne potwory - cytat za Esensją: Książka napisana została jeszcze przed najsłynniejszym dziełem amerykańskiego pisarza, ale ze względu na kontrowersyjną treść została odrzucona przez wydawcę – do druku trafiła dzięki sukcesowi debiutu. Na ten rok planowana jest ekranizacja.

Zaczęłam czytać Palahniuka po obejrzeniu "Podziemnego kręgu" Finchera. Najpierw naturalnie sięgnęłam po "Fight Club" - książka genialna, ale wcale nie najlepsze dzieło Palahniuka. O wiele bardziej podobały mi się "Invisible Monsters" i "Lullaby". "Dziennik" jest słaby, to fakt. "Haunted" na początku obrzydza (po przeczytaniu opowiadania "Guts" odłożyłam książkę na dwa dni), ale można się przyzwyczaić. Opowiadania bohaterów powieści są świetne. "Pygmy" jest brutalny, poza tym jest napisany specyficznym językiem, czytanie w oryginale wymaga dużego skupienia. "Rant" jest ciekawy, podoba mi się zastosowany przez Palahniuka koncept (biografia ustna, czasami trudna w odbiorze, tak jak "Pygmy"). "Uchodźcy i wygnańcy" to książka dla fanów, jeśli ktoś czyta wszystko, co wychodzi spod pióra Palahniuka, to pewnie przeczyta i to. "Rozbitek" jest zdecydowanie godny polecenia:) Nie czytałam, niestety, "Snuffa". Teraz czekam z niecierpliwością na "Tell All"
Warto też sięgnąć po opowiadania Palahniuka, krążą gdzieś w necie, podobnie jak film dokumentalny "Postcards from the Future" (polecam, po obejrzeniu zapałałam szczerą sympatią do Palahniuka, napisałam nawet do niego list - podobno warto, odpisuje wszystkim fanom; ja ciągle czekam na odpowiedź:).