Dlugo sie zabieralam za ta lekture. Najpierw gdzies wyczytalam same pozytywne recenzje ,a pozniej uslyszlama od siostry,ze sie zanudzila i nie dokonczyla czytac. W koncu jednak skoro ksiazka lezala na polce to sie za nia zabralam.

Czyta sie bardzo latwo i bardzo szybko. Od samego poczatku wiadomo,ze trzy kolezanki skrywaja tajemnice smierci czwartej dziewczyny. Sprawa jest juz przedawniona , a jednak wcale niewyjasniona. Sa tylko domysly, wyrzuty sumienia i...chyba w koncu chec poznania prawdy.

W tlo, wplata sie historiia lat 80-tych. Mysle,ze bedzie to dobry powort do wspomnien dla 30 i 40 latkow.

Polecam, aczkolwiek czuje jakis niedosyt, tak jakby czegos brakowalo.

Mi się bardzo podobało właśnie to wplecenie lat 80tych, ta książka myślę, że ukazuje też problem nietolerancji jak był i w sumie dalej jest obecny. Mojej mamie również bardzo podobała się ta książka, i to głównie ze względu na to,że ona te czasy akurat pamięta i jak mówiła mogła się utożsamiać z bohaterkami...

dla niektórych to faktycznie przeniesienie w ich czasy...   książka wg mnie troszkę przewidywalna, choć miło się czytało i wspominało: Neverending stooooooooory