Teraz słów kilka o kolejnym według mnie arcydziele, książka z 1985 roku, autor laureat literackiej nagrody Nobla z 1982 roku, krytykowany na świecie za przyjaźń z Fidelem Castro, sprzyjanie rewolucjonistom z Ameryki Łacińskiej.
Nie zważając na życiorys i przekonania polityczne autora książki Marqueza zaliczają się do arcydzieł. Miłość w czasach zarazy zyskała rozgłos po ekranizacji. Książka jest wyjątkowa, a miłość w niej przedstawiona jeszcze bardziej. Niezapomniana lektura, choć nie brak w niej opisów tak realistycznych, że aż nieprzyjemnych (kto czytał ten wie o, których  fragmentach piszę).

Sto lat samotności to zupełnie inna "bajka", też mi się podoba, ogólnie podziwiam jego twórczość, jeśli miałabym już ponarzekać na niego to chyba na "Rzecz o mych smutnych dziwkach", najnowsza i jakoś najmniej interesująca powieść.
Podoba mi się jego sposób postrzegania świata, rzeczy zwykłe i przyziemne są opisane w identyczny sposób jak wzniosłe uczucia i wydarzenia, tworzy to niesamowity klimat.
Ale do nazwisk w książkach zupełnie nie mam pamięci, także podziwiam "pamiętających"

To planowałam przeczytać od pewnego czasu, tytuł zaintrygował mnie. Zwlekałam, bo po "Jesieni patriarchy" miałam poważne obawy, nie byłam w stanie przebrnąć przez to. Później pojawiła się ekranizacja owej książki. Postanowiłam najpierw będzie książka, zanim obejrzę film. Powieść w zasadzie podobała mi się, była taka inna. Film nieco mnie nudził, niby wiernie odtworzono, ale..., może wybrałam kiepski czas na oglądanie.

Jeżeli chodzi o jego twórczość podoba mi się większość powieści, ale moją ulubioną jest "O miłości i innych demonach". Czytaliście?

Jeżeli chodzi o jego twórczość podoba mi się większość powieści, ale moją ulubioną jest "O miłości i innych demonach". Czytaliście?

Mam w planach. Próbowałam czytać "Złą godzinę", ale mi nie szło. Odłożyłam.

A którą przeczytałaś jako pierwszą?

Ja niedawno właśnie przeczytałam "Miłość w czasach zarazy" i muszę przyznać, że bardzo mi się podobała. Pokazuje jak różne mogą być odcienie miłości i  przywraca wiarę w prawdziwą miłość.  Bardzo przyjemnie mi się czytało.

Ja nie czytałam "Stu lat samotnośći", ale "Miłość w czasach zarazy mnie oczarowała". Długo się do niej zabierałam, ale warto było. Przepiękna historia. Teraz muszę kupić "Sto lat samotności" bo jak tu piszecie to jest jeszcze lepsza. Ciekawe!