Mam w planach, żeby to kiedyś przeczytać, ale jednocześnie zdaję sobie sprawę, że nie będzie to zadanie łatwe. Bo ani Proust prosto nie pisze, ani za wiele akcji chyba w tej książce nie ma? Zetknąłem się kiedyś z fragmentami. W jednym z nich Proust 1,5 strony opisywał, jak bohater pije herbatę. Ja bym nie miał pomysłu, jak tę czynność opisać w 5 linijkach.

I tak sobie też myślę, że jest to lektura na jeden raz. Nawet jak kogoś zachwyci nie wiem czy znajdzie energię by czytać ponownie. Co zresztą przedmówca niejako potwierdza. Niemniej jednak warto spróbować. Wszak to jedna z ważniejszych książek w naszym kręgu kulturowym.

Próbowałam... ale nie udało mi się przez to przebrnąć... może kiedyś znów spróbuję.
Zapamiętałam między innymi opis magdalenki.

Uwielbiam, jak w jakiejś książce, po której treści bym się nie spodziewała, jest wzmianka o jakiejś innej książce, o której słyszałam. Jestem w trakcie czytania "Incydentu w Antares" Erico Verissimo. I tam, wyobraźcie sobie, bohater jedząc ciasteczko na zsiadłym mleku doznaje proustowskiego olśnienia. Przypomina mu się magdalenka z "W poszukiwaniu straconego czasu".
Podniosłem do ust łyżeczkę herbaty, w której rozmoczyłem kawałek magdalenki... Z pewnością to, co we mnie drga w ten sposób, to musi być obraz, wspomnienie wzrokowe, które skojarzone ze smakiem magdalenki, próbuje iść za nim aż do mnie (tłum. Tadeusza Żeleńskiego Boya)
Niesamowite.