Któż nie słyszał o wielkim filmie jakim jest Przeminęło z Wiatrem. Wspaniałe kreacje aktorskie, obraz obsypany Oskarami. W telewizji film puszczany był dziesiątki razy i wciąż jest przypominany.
Ja jednak w tym temacie chciałem powiedzieć słów kilka o pierwowzorze, bez którego nie byłoby tak udanej produkcji, czyli o książce Margareth Mitchell.

Wydaje mi się, że, o ile film znają prawie wszyscy, to książkę przeczytała znacznie mniejsza rzesza od tych co oglądali. Ich jednak przekonywać nie trzeba, że książkę Margareth Mitchell przeczytać warto.
Ja miałem tę przyjemność, że udało mi się najpierw przeczytać, a potem obejrzeć. Nie wiem jakim cudem, wszak film puszczany jest prawie w każde święta i prawdopodobieństwo przegapienia na przestrzeni lat jest dość niewielkie, a jednak. Po lekturze film, choć wielki, wypada raczej blado i płytko.

"Przeminęło z Wiatrem" to głównie historia Scarlett O'Hary, kapryśnej dziewczyny, której jednak mężczyźni nie mogą się oprzeć. Jest to jednak bardzo wielki skrót. Jest to również historia kraju stojącego na początku nieuchronnych zmian, w przededniu wojny secesyjnej. Pięknie i malowniczo wyglądają ziemie Południa w ostatnich dniach pokoju. W tym momencie rozpoczyna się historia. Później będziemy towarzyszyli bohaterom podczas niespokojnych czasów, podczas wojny i po niej, gdy zniszczony kraj zaczyna się powoli odbudowywać. Stary system został raz na zawsze zburzony.

Nie sposób oddać w słowach piękna tej opowieści. Margareth Mitchell napisała tylko jedną książkę, ale bez wątpienia wpisała się nią do klasyki światowej literatury pięknej.
Czy ktoś na forum przeczytał "Przeminęło z Wiatrem"?

Po raz pierwszy przeczytałam 'Przeminęło z wiatrem' w czwartej klasie (podstawówki). Poryczałam się, pośmiałam, powkurzałam na Scarlett. Książka ukradziona z babcinej półki, drukowana na papierze toaletowym (rok wydania 1977), zaczytana niemal na śmierć przez moją rodzicielkę... Od tamtej pory czytałam ją dwukrotnie i za każdym razem z tą samą przyjemnością, a wydanie odziedziczone po babci stoi wciąż na półce honorowej.
Zawsze lubiłam facetów w stylu Rhetta Butlera...

O co się wykłócać? Wszystkim, co czytali, się podobało.

Nie wiem jak dla was, ale dla mnie Scarlett to taki ideał kobiety, bohaterka z tzw pazurem, a nie kolejna rozmemłana beksa, potrafiła zarówno być kokietką, plotkarą, flirciarą, jak i głową rodziny, zaradna i przy tym taka zabawna. Film jak na swoje czasy doskonały.

Jaka idiotka? super kobieta, kiedy trzeba udawała niezaradną, ale kiedy sytuacja ją do tego zmuszała brała los w swoje ręce, a że trzpiotka to już inna sprawa.
Ale poza wątkami miłosnymi to książka bardzo wyraziście przedstawiła przemiany społeczne, sytuację przed i po wojnie, obraz Południa z plantacjami bawełny, czarnoskórymi niewolnikami po wojnie odchodzi w niepamięć. Wojna ukazana została wielowymiarowo: w aspekcie gospodarczym, społecznym, osobistym i wpłynęła na wszystkich głównych bohaterów, nawet Scarlett kapryśna i płytka przed wojną w obliczu konfliktu została zmuszona do dorośnięcia.
A Rhett to klasyczny przykład zimnego, ale jakże uroczego drania.
Książka i  film miodzio 

Kocham "Przeminęło z wiatrem" odkąd pamiętam czyli gdzieś od 7 klasy szkoły podstawowej-młodsi forumowicze mogą nie wiedzieć,że kiedyś w podstawówce obowiązywało 8 klas a nie jak teraz 6.Miłością do tej powieści zaraziła mnie mama i jestem jej za to bardzo wdzięczna.Książkę czytałam dwukrotnie a film oglądam praktycznie za każdym razem gdy jest emitowany w telewizji.To cudowna historia miłosna z wojną secesyjną w tle jakkolwiek denerwuje mnie gdy nazywa się ją ckliwym romansidłem.Główna bohaterka Scarlett O'Hara to kobieta z krwi i kości,z jednej strony krucha i delikatna,z drugiej odważna,twarda,gotowa walczyć o swoje z każdym i w każdej sytuacji.W dzisiejszych czasach byłaby na pewno znaną i bogatą bizneswoman.Postać bardzo zróżnicowana,którą jedni czytelnicy uwielbiają bez zastrzeżeń a innych irytuje w każdym szczególe.Ja należę do tej pierwszej grupy choć nigdy nie mogłam pojąc co ona widziała w tym nudnym,ciapowatym Ashleyu Wilkesie.Rhett Butler to przy nim uosobienie męskości i marzenie każdej kobiety.Dla mnie literacki ideał mężczyzny do dziś.
Ekranizacja nie rozczarowuje-jest znakomita i zrobiona z wielkim rozmachem.Trudno uwierzyć,gdy ogląda się dziś ten film,że powstał 1939 roku!!!Aktorów do głównych ról dobrano genialnie-nie wyobrażam sobie innej Scarlett od Vivien Leigh i kogoś innego na miejscu Clarka Gable'a.
 "Przeminęło z wiatrem" to historia o wojnie i o miłości,o honorze i ideałach,o dążeniu do szczęścia i walce z przeciwnościami losu.Książka wryła mi się w serce na tyle głęboko,że zdarza mi się zasypiając,gdy mam jakiś problem powiedzieć jak Scarlett "pomyślę o tym jutro-przecież jutro też jest dzień".
 W 1991 roku amerykańska pisarka Alexandra Ripley napisała powieść pt "Scarlett",która jest kontynuacją losów Scarlett i Rhetta.No cóż,powieść da się czytać ale przy "Przeminęło z wiatrem" wypada blado i nieudolnie.
 

Książka jest bardzo dobra to fakt, ale chyba nikt nie zrobił więcej przeciwko równouprawnieniu, niż Margaret Mitchell tworząc tak sielankowy obraz Południa.