Wrzucam nowy wątek ponieważ zastanawiam się, czy drodzy forumowicze podzielają mój zachwyt książkami Llosy, dla mnie jest to mistrzostwo, artyzm, i wiele innych przymiotników w stopniu najwyższym.  A zaczęło się od Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki (najnowsza powieść, sprzed kilku lat), przeczytałam i wsiąkłam na całego. Zapoczątkowało to moją fascynację literaturą iberoamerykańską, ale o tym może innym razem.
Wróćmy do Llosy, ogólnie ja dzielę jego twórczość na dwa nurty: -łatwy obejmujący książki przeważnie  o tematyce miłosnej (wyżej wspomniane Szelmostwa..., Pochwała macochy, Kto zabił Palomina Moreno), oraz dzieła o tematyce poważniejszej (Rozmowa w katedrze, Święto Kozła, Miasto i psy, itd). Uwielbiam jego styl, polifoniczną narrację, podejmowane tematy. Chociaż jeśli chodzi o narrację to przy pierwszych stronach książki miałam wrażenie, że to jakiś bełkot, ale można szybko się przyzwyczaić i zafascynować. Książki trzymają w napięciu do ostatnich stron, są momentami brutalne i wulgarne. Świat w książkach Llosy nie jest lukrowany, przesłodzony,a miłość nie jest romantyczna. Dla mnie to jest to!

Widziałam w Selkar ostatnio, jak byłam. Ale nadal nie mogę się zdecydować, co wziąć na początek? Dla mnie może być o miłości... ale tak na zachętę, to co byście polecili? Chyba "Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki"? No nie wiem. Mam do czynienia z przesyceniem informacją w przypadku twórczości Llosy.

O. "Szelmostwa...". Spróbuję.

Nie, nie, skąd. Po prostu za dużo słyszę o tych książkach, właściwie w każdej księgarni je widzę. Na dodatek w internecie też trochę informacji jest... i stąd to przesycenie.

to jest możliwe,  mi już niewiele pozostało do przeczytania, wszystkie bardziej znane są w mojej biblioteczce, ostatnio zakupiłam "Miasto i psy".
A co do Nobla trzymam za niego kciuki

Również to i owo słyszałam o tym autorze i niedawno w moje ręce trafiła ładnie wydana powieść "Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki", zamierzam sięgnąć po nią w najbliższych dniach, zapowiada się ciekawie.

"Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki" przypadły mi bardziej do gustu niż przypuszczałam; powieść zaskoczyła mnie, wciągnęła właściwie od pierwszych stron, przy okazji zaciekawiła mnie historia Peru (nieźle odmalowany klimat nie tylko Peru, ale i tamtych czasów w Paryżu czy w Londynie), podobał mi się sposób opowiadania autora.
Rzecz jasna sięgnęłam po następną.
Padło na "Pochwalę macochy". A oto fragment notki z obwoluty:

Okropna, amoralna powieść! Wszystko w niej jest oszustwem - począwszy od reprodukcji malarskich, użytych w celach bynajmniej nie upiększających treści...

Moim zdaniem powieść jest przede wszystkim przewrotna i inna od poprzedniej (cieszy mnie, że autor nie trzyma się jednego schematu). Ciekawy pomysł przedstawienia historii, ale nie miałam nic przeciwko temu, aby niektóre opisy były mniej szczegółowe, zwłaszcza te dotyczące ablucji.
Z całością pewnością sięgnę po kolejne pozycje tego autora.

Co do okładek to z tej serii Znak tylko Szelmostwa... mają obwolutę, pozostałe nie.
Pantaleon... to bardzo zabawna powieść i szybko się czyta. Ale jeśli chodzi o Pochwałę macochy to po tych opisach spodziewałam się naprawdę nie wiadomo czego , a tu taki literacki żarcik. Nic zdrożnego, czego by wcześniej w literaturze nie było    Manipulujący "cherubinek" i tyle szumu.   

Co do okładek to z tej serii Znak tylko Szelmostwa... mają obwolutę, pozostałe nie.

Dziękuję za odpowiedź.

W sumie to trudno mi się zdecydować na kolejny tytuł, dlatego zasugerowałam się kolejnością tytułów podaną na końcu książek, które już posiadam, czyli "Szelmostw..." i "Pantaleona...". Jednak czytając recenzje zauważyłam, że niektóre książki są kontynuacją innych. Chyba trzeba trochę pokombinować.

Ciekawi mnie, jaką kolejność Wy obrałyście (lub obraliście - może panowie też dołączą?).