I z sagami i z tzw. literaturą kobiecą ( nazwaną kiedyś przez jednego z krytyków literackich "literaturą menstruacyjną") bywa różnie. W obu przypadkach można znaleźć zarówno gnioty jak i prawdziwe perełki. A to czy są nazywane sagami czy nie - to tylko kwestia ignorancji marketerów. Bo saga jest, w istocie, opowieścią o rodzinie, naczęściej kilku pokoleniach.

Wieść niesie, że termin "literatura menstruacyjna" ukuł prof. Błoński i tak - miał on zabarwienie jak najbardziej pejoratywne. A jeśli chodzi o oddanie książki do wydawnictwa i mozliwość wpływu autora na ostateczny kształt książki, to jest to kwestia - tylko i wyłącznie - umowy jaką autor zawarł z wydawnictwem. Poza tym, jeśli, na przykład, autor ma fantazje wydać sobie książkę na materiale, pergaminie lub z własnymi ilustracjami (o nie zawsze wysokich walorach artystycznych) to niech wyda książkę własnym sumptem - wtedy z pewnością nikt nie będzie mu się wtrącał do ostatecznego kształtu książki.

To może zaproponujecie te tytuły, które są według was na pewno sagami i są wartościowe?

O "Pannach i wdowach" czytałam ostatnio przy okazji czytania na jakimś blogu recenzji wspomnianej przeze mnie już Cukierni pod amorem. Autorka recenzji twierdziła, że wypadają dość blado przy książkach Gutowskiej-Adamczyk. "Saga o ludziach lodu" natomiast jest już kultowa:)

Buddenbrookowie;)

ja również czytałam Rozlewisko, nie traktowałam tego jako sagi, w ogóle nie specjalnie się zastanawiałam jak to zakwalifikować, po prostu potrzebowałam czegoś lekkiego a akurat w każdej księgarni były wszystkie części bardzo wyeksponowane i przyznam że spodobało mi się, ale raczej to jest literatura kobieca, nie wydaje mi się, żeby mężczyzn to wciągnęło