Uwielbiam średniowiecze, "Historię Powszechną" Manteuffle'a czytałam jak powieść. Ale niestety poległam w połowie 1. tomu "Bolesława Chrobrego" ostatnio... shame on me. Za to z przyjemnością powtórzyłam sobie "Ivanhoe" W. Scotta - literacki pierwowzór opowieści o Robin Hoodzie.

Średniowiecze, wbrew obiegowym opiniom, było dość swawolne i otwarte.
Znany jest fakt, ze dobrze urodzone panie, na turniejach rycerskich, tak się entuzjazmowały, obdarowując rycerzy, "skrawkami" swoich szat, ze pozostawały na trybunie, oględnie mówiąc półnagie a nawet bardziej
Obrazy religijne, nawet te Boscha, czy Memlinga, pełne są nagości w scenach zarówno piekła jak i Sądu Ostatecznego.
A Opowieści kanterberyjskie, to XIV wiek, klasyka literatury i jednak literatura erotyczna.
W Polsce nieco później, ale jednak erotyki Jana Kochanowskiego i Mikołaja Reja.
Nie wspominając tu już nic na temat czysto erotycznych malowideł tworzonych dla klasztorów i urzędów kościelnych
Purytanizm to zdecydowanie druga polowa wieku XVI i XVII i to raczej Anglia, i kraje z dominującą religią kalwińską. I jak sadze, zdecydowanie "mniejsza polowa" stosowała się do tych zasad, większa zaś część żyła zgodnie z natura, zwyczajami i, dość w dalszym ciągu, swobodnymi,  zabawami ludycznymi.

W ogóle gdyby w programie LO zmieszczono chociaż połowę tych lektur, które sa na polonistyce to nikt by nie musial na maturze mówić głupot o literaturze średniowiecza, ale cóż... wiadomo kto układa program i pod czyje dyktando.

Zgadzam się,licealista kończy szkołe z przekonaniem,że literaura średniowieczna dzieli się na etosy rycerskie i dzieła wychwalające pod niebiosa ascezę i życie po śmierci.I na nic więcej nie ma tam miejsca.Smutne a to naprawdę fascynująca epoka.