Ta klątwa Makbeta to najprawdziwsza prawda. "Czarna Żmija" to udowodnił swego czasu.

Hmmm... Więc może rozwiniesz zagadnienie, ważniaku? Podsycasz w nas iście nieprzyzwoitą ciekawość

Nie rozumiem fenomenu Shakespeare'a i chyba nigdy nie zrozumiem. Po prostu nie trawię tych książek, zbyt często kończą się źle
Co najfajniejsze - na egzaminie z literatury powszechnej miałam jedno pytanie o spuściznę Szekspira..i zdałam, he he.

Najlepiej znam jego komedie, za dramaty jeszcze się nie brałam, to znaczy czytałam w szkole, gdy trzeba było, ale już właściwie nie pamiętam. Lubię "Poskromienie złośnicy" oraz "Sen nocy letniej".
Myślę, że niekoniecznie trzeba lubić Williama Shakespeare'a, jednak sądzę, że warto znać jego sztuki. Wielu autorów wciąż nawiązuje do jego twórczości w ten czy inny sposób.

 Ktoś powiedział, że literatura zaczyna się od Shakespeare'a - na pewno jest jednym z największych (jeśli nie największym) geniuszy, jacy kiedykolwiek wzięli do ręki pióro. Shakespeare się nie starzeje. Czytając jego komedie, można się posikać ze śmiechu, ale dla mnie chyba wciąż numerem 1 pozostaje "Hamlet"; w liceum z własnej woli uczyłam się go na pamięć, tak bardzo zafascynowały mnie dialogi i monologi