Ubiegam PK. Wybacz.

Forrest Gump... fantastyczny bohater. A jakie fantastyczne przygody miał. A te dwie książki to fantastyczne skupiska błędów językowych. Wydawałoby się, że taka lebiega, ale zawsze się jemu udawało, zawsze ze wszystkich starć wychodził zwycięsko. Był wierny tylko jednej kobiecie. Powiedziałoby się, że to ideał mężczyzny, a jednak... inteligentny to on nie był. W kłopotliwych sytuacjach, gdy nie wiedział, co powiedzieć mówił, że chce siku. Niby banalne, ale śmieszne i przesłanie już widać na pierwszej stronie tej fantastycznej powieści.

"Powiem wam jedno: bycie idiotem to nie pudełko czekoladek. Ludzie śmieją się, nerwują, poszturch**ą. Teraz gadają, że trzeba być miłym dla zapóźnionych, ale powiem wam tyle - nie zawsze jest tak. W każdym razie ja się nie skarżę, bo jak to się mówi, mam kawał ciekawego życia."[1] 

---
[1] W. Groom: Forrest Gump, Poznań 2007, s. 7.

Każdy by chciał mieć takie przygody jak Forrest Gump ale nie każdy by chciał być Forrestem Gumpem.
Szkoda, że tylko dwie części są... może ktoś się odważy na kontynuację?

Te książki czytałam, gdy miałam smutne dni. Przy nich nie myśli się o codzienności, czytając czułam, jakby Forrest był wśród nas, bawiły mnie jego przygody. Polecam na rozwianie smutków albo na jesienne, deszczowe dni.

A może ktoś z Was pokusił się o oryginalną wersję "Forresta..."?

Tak, to prawda. Już na same hasło "Forrest" czy "Forrest Gump" wielu ludzi się uśmiecha. Do dziś pamiętam, jak obejrzałam z koleżanką film... Przez kilka następnych dni miałyśmy 'fazę śmiechową'.