A ja czytałem dwie książki Pałkiewicza: Pasję życia i Sztukę podróżowania. No i powiem szczerze że mnie te książki nie zachwyciły, tej drugiej to nawet nie doczytałem do końca, coś mnie odciągnęło, potem były inne lektury, aż w końcu musiałem ją oddać.

Może to kwestia podejścia, a może na złe pozycje z dorobku tego podróżnika trafiłem. Czytałem to zaraz po wchłonięciu Gringo... Cejrowskiego, co również musiało wpłynąć na odbiór. A może zwyczajnie Pan Pałkiewicz nie ma według mnie takiego daru przekazywania tego co widział i odkrył. Bo tego, że jest naszym naszym największym podróżnikiem, nie kwestionuję.

W niedługim czasie zamierzam sięgnąć po Angkor...

Moim zdaniem Pałkiewicz pisze książki podróżnicze, a Gringo jest raczej przygodówką, bo ile się dowiaduje na temat krajów...

Masz rację Murietko. Z tym, że mi samo "opowiadanie" Pałkiewicza nie do końca odpowiadało, jego styl i język. Co więcej, wiem ze wstępu do Pasji życia, że przy pisaniu wielu książek pomagały mu inne osoby. Nie zawsze człowiek umie "oddać" to, co widział, przekazać, a już tym bardziej na papierze. Cały czas jednak zaznaczam, że to tylko moje zdanie i do tego po lekturze akurat nie najlepszych książek Pałkiewicza.

Książki Fiedlera są nie do porównania z książkami Pałkiewicza. Przynajmniej po lekturze Syberii tak mogę powiedzieć. Tę ostatnią czytało mi się całkiem dobrze, nie powiem, ale jednak trochę tej magii opowieści mu brakuje. Warto przeczytać z punktu widzenia chęci dowiedzenia się ciekawych informacji o tych niedostepnych rejonach świata, do których sami prawdopodobnie nigdy nie dotrzemy. Ale w dziedzinie książek podróżniczych są zdecydowanie lepsi autorzy.