Temat Ruandy jest bardzo często poruszany ostatnio. Wystarczy spojrzeć ile filmów nakręcono o tej tragedii przez ostatnie kilka lat (3-4 lata). To bardzo ważne żeby o takich wydarzeniach mówić, pisać, tworzyć filmy na ten temat. Niech ludzie wiedzą...

Z książek polecanych powyżej czytałem jedynie Niedziela na basenie w Kigali. Jak będę miał więcej czasu to pewnie zabiorę się za inne.

Chciałbym w tym miejscu polecić także inną książkę, książkę o sąsiednim kraju, o Ugandzie - Nocni wędrowcy Wojciecha Jagielskiego.
Jest to stworzona na podstawie reportaży znakomitego dziennikarza historia ludzi, którzy żyją, bądź żyli w kraju rządzonym przez dyktatorów (Obote i Amin). Jagielski skupia się na historii młodych ludzi, których ciągłe wojny, napady na wioski, obalanie dyktatur i tworzenie dziecięcych armii rewolucyjnych, dotknęły najbardziej. To właśnie młodzi chłopcy zmuszani byli do strzelania do bliskich z kałasznikowa, do rąbania ciał maczetami, do gwałtów, zabójstw i kradzieży. Ci którzy fizycznie uwolnili się od tego - uciekli z dziecięcych armii - w specjalnym ośrodku przechodzą "resocjalizację", dzięki której mają powrócić na łono społeczeństwa. Ośrodkiem kierują często ludzie, którym dzieci z kałasznikowami wyrządziły krzywdy...

To krwawa historia kolejnego afrykańskiego państwa, przykład na zezwierzęcenie ludzi. Pojawia się w tej książce również dużo nawiązań do Ruandy, której dzieje miały wpływ na sąsiednią Ugandę. Bardzo często historia obu państw się przeplatała, wzajemnie mieszała i zazębiała. Dziecięce armie kierowane przez "nawiedzonych" generałów często przekraczały granicę i siały spustoszenie w ruandyjskich miejscowościach. Tworzenie sztucznych granic, odgórne narzucanie państwowości w tym rejonie dało ten sam skutek, co w byłej Jugosławii. I Uganda, i Ruanda (oraz kilkanaście innych państw) to punkty zapalne na naszej mapie świata. Do dziś nie zlikwidowano choćby połowy problemów, które kiedyś stały się przyczynami strasznych tragedii.

P.S. o ugandyjskim dyktatorze Aminie napisano świetną książkę Ostatni król Szkocji, na podstawie której powstał bardzo dobry film o tym samym tytule.

faktycznie więcej się ostatnio mówi o tym co tam się działo. a nie mówi się prawie nic o Kongo- powtórka z rozrwyki, o Rwandzie w  1994 roku też nie chciano mówić.
Pojawiła się też nowa książka "Stratego antylopy" wydana przez wydawnictwo czarne. niestety jeszcze jej w ręku nie miałem więc ciężko powiedzieć mi czy jest godna uwagi. Od czasu kiedy zainteresowałem się tematem i zbierałem materiały do napisania pracy na seminarium dyplomowe na studiach licencjackich (rok temu zakończonych) ciągle czekam aż jakieś wydawnictwo przetłumaczy książke "podałem rękę diabłu" napisaną przez generała misji pokojowej ONZ.

Jak na razie to pchamy się tam m.in po to żeby rozmawiać przez telefony komórkowe bo bez ich surowców nie będzie produkcji mobilnych telefonów. Nie jest problemem dzikość czy plemienność tylko w dużej części bałagan jaki wprowadzili europejczycy. i dlatego ważne żeby Bono, czy inni poruszali ten temat. Bo inaczej będziesz żył w przeświadczeniu że wszystko jest OK i że w Europie i stanach mamy monopol na spokojne życie...

Eh,

czym innym są wojny plemienne, ciągłe mordowanie, wyniszczanie się nawzajem, a czym innym pomoc humanitarna, zapewnianie jedzenia dla uchodźców z obozów, czy też leków dla chorych na HIV...

PK, rozgranicz w końcu to, bo widzę, że nie rozumiesz zbytnio. Fakt, należałoby wysłać tam Zielone berety czy też nasz Grom, który by wyczyścił poszczególne kraje z dyktatorów, rewolucjonistów, morderców itp. Na pewien czas spokój, a potem? A potem od nowa ta sama bajka... Nie ma ta to łatwego rozwiązania, niestety.

A pomoc humanitarna jest o tyle ważna, że nie ingeruje w politykę, gospodarkę, etc. Pomaga ludziom, daje im jedzenie, leki, dach nad głową i ubranie. Zawsze ktoś będzie cierpiał, oby tylko zawsze znalazł się ten, co mu pomoże. A jeśli ktoś znany przy okazji zwraca uwagę szerszej publiczności na krzywdę innych to chyba dobrze co?

To że ktoś ma inne zdanie na jakis temat nie znaczy, że nie rozumie, hehe
Ty czerpiesz wiedze o Afryce z jednych ksiazek, ja z innych..
z moich info wynika ze i tak tylko mala czesc tej pomocy w postaci lekow i jedzenia trafia do potrzebujacych..

a jesli wyslanie armii i obalenie wataszkow nic nie da no to coz... wynika z tego, ze ten kontynent zawsze bedzie zyl w skrajnej biedzie i nieszczesciu

jeśli nie można zrobić dużo, to trzeba robić mało..

Zgadzam się z powyższym, choć prawdą jest, że dary żywnościowe nie poprawiły jeszcze sytuacji gospodarczej żadnego kraju. Do tego trzeba odbudować rolnictwo i stworzyć przemysł, co bez stabilnej sytuacji politycznej nie jest możliwe. Pytanie, czy wysyłać dary, skoro wiemy że większość z nich jest przechwytywana i ktoś na tym zarabia, ba nie za bardzo da się tego kontrolować pozostaje myślę bez odpowiedzi. Bo z drugiej bez takich zbiórek umrze jeszcze więcej Bogu ducha winnych ludzi.

Wracając do tematu podrzucam moje ulubione tytuły:
1. Jean Hatzfeld Strategia antylop
2. Jean Hatzfeld Sezon maczet
3. Jean Hatzfeld Nagość życia
4. Wojciech Tochman Dzisiaj narysujemy śmierć